ବିନାଶ୍ରୟେ କବିତା ବନିତା ଲତା

କବିର କଳ୍ପନାରେ ଚାତ୍ତୁରୀ

ପଦରେ ପଦ ଯୋଡ଼ି ଭାବାର୍ଥ ର ସୃଷ୍ଟି

ଶ୍ରୁତି ମଧୁର, ରସସିକ୍ତ ଓ ବୋଧଗମ୍ୟ

କବିତାର ବିଷୟ ବସ୍ତୁ ସହିତ ଜଡ଼ିତ

ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷରେ ପାଠକ ମହଲରେ ଆଦୃତ

କବି ପରିଚୟ ଓ ମାନ୍ୟତା ର ମାନଦଣ୍ଡ

କବି ନିଜ ସ୍ଵିକୋରୋକ୍ତି ମାଧ୍ୟମରେ

କବିତାରେ ଛାପ ସହିତ ସମାଜକୁ ବାର୍ତ୍ତା

ଦୁର୍ବଳ ମାନସିକତା ସମ୍ପନ୍ନ କବି

ଚରିତ୍ର ମାନଙ୍କୁ ବି ଦୁର୍ବଳତା ଆଖ୍ୟା

କବିତା ଦୁର୍ବଳ,ବନିତା ଦୁର୍ବଳ,ଲତା ବି ଦୁର୍ବଳ

କବିଙ୍କର ଏହି ଦୁର୍ବଳତା ଏବେ ପ୍ରଶ୍ନବାଚୀ ।

ଯଦିଓ କବିତାକୁ ଦୁର୍ବଳ ଭାବିବା

ଆମ ମାନସିକତା ବି ଦୁର୍ବଳ ଆଡ଼କୁ

କବିତା ଏବେ ଦୁର୍ବଳ ନୁହେଁ !

କବିତାର ବିନ୍ଦୁ ବିସର୍ଗ ଜାଣି ନ ଥିବା

ଅଦିନିଆ ନାମକୁ ମାତ୍ର କବି ଯୋଗୁଁ କବିତା ଦୁର୍ବଳ

ପୋଖତ ସାହିତ୍ୟିକ ପାଖରେ କବିତା ଶକ୍ତ

ଗଦ୍ୟସାହିତ୍ୟ କୁ କବିତାର ରୂପ ଦେବା

ସାହିତ୍ୟ ସାଧକ ହିଁ ଜାଣେ !

ଆଜିକାଲି କବିତା ପବନରେ ମିଶିଛି

ଯାହାର ଶରୀର ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କଲା

କବିତା ନାକ,ଆଖି ,ପାଟି ଓ ହାତରେ

କବିତା ପାଇଁ କିଛି ଅଙ୍କୁଶ ବି ନାହିଁ

ପାଠକ ଖୁସି ହୋଇ ନ ପାରେ

କିନ୍ତୁ କହିପାରିବିନି, ଏ କବିତା ଲେଖା ବନ୍ଦ କର 

ସଂକ୍ଷେପରେ କବିତା ଦୁର୍ବଳ ନୁହେଁ ।

ବନିତା ପୁଣି ଦୁର୍ବଳ

କାହା ଜିଭରେ ହାଡ ଅଛି,ଦୁର୍ବଳ କହିବାକୁ

ବନିତା ଆଜିକାଲି ଅପରାଜିତା

ଜିତିବା ପାଇଁ ହିଁ ତା ର ଜନ୍ମ

ପାଠଶାଠ,ଖେଳକୁଦ,ନାଚଗୀତ,

ଉଚ୍ଚ ପଦ ପଦବୀରେ ବି ଅଧିଷ୍ଠିତ

ଏବେ ପରା ସୈନିକ ହୋଇ ଦେଶରକ୍ଷା

ଆଉ ସେ ଦୁର୍ବଳ କଥା କହିବନି !

ଦୁର୍ବଳ ସମୟରେ ଦୂର୍ବଳିଆ କବିର ପଦ ମାତ୍ର !

ଲତା ର ଧର୍ମ ହେଲା ମାଳିବା 

ଭୂମିରେ ହେଉ ବା ସିଡ଼ିରେ ହେଉ

ଯେଉଁଠି ରହିଲେ ବି ମାଳିବ 

ଏଥିରେ ଦୁର୍ବଳ କଥା ଉଠିଲା କାହିଁକି ?

ଲତା,ଲତା ପରି ରହିବ !

ଲତା କଣ ଗଛ ହୋଇ ସିଧା ଠିଆ ହେବ !

ଇଏ ବି କବିର ଦୁର୍ବଳ ଭାବନା ।

କବିତା ବନିତା ଲତା ର ସଂଜ୍ଞାରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ

ଦୁର୍ବଳ ପଦ ହଟେଇବାକୁ ହେବ

ଦୁର୍ବଳ ବୋଲି ଆଗରୁ କହି ଦିଆଯାଇଛି

କବିତା ,ବନିତା ଓ ଲତା ର ପୂର୍ବ ପଦରେ

କବି ଦୁର୍ବଳ ବୋଲି ଦର୍ଶାଇଛନ୍ତି 

ବୋଧେ ଦୁର୍ବଳ ସମୟରେ ବର୍ଣ୍ଣନା 

ନତୁବା ଜଣେ ଦୂର୍ବଳୁଆ କବିର ଏ କାମ ।

ଆଶ୍ରୟ କଣ ହେବ !

ବିନା ଆଶ୍ରୟ ରେ କବିତା ଦୃତ ଗତିରେ ଚାଲିଛି

ବିନା ଆଶ୍ରୟ ରେ ବନିତା ଆତ୍ମନିର୍ଭରଶୀଳ

ଲତା ବି ବିନା ଆଶ୍ରୟ ରେ ତିଷ୍ଟି ପାରୁଛି

ଏବେ ବିନାଶ୍ରୟେ କବିତା ବନିତା ଲତା ।।