ବିଜୟ ପଥର ଯାତ୍ରୀ

ବିଜୟ ପଥର ଯାତ୍ରୀ ଆମେ

ପରାଜୟକୁ ଦେବାନି ପ୍ରଶୟ

ବିଜୟ କେତନ ଉଠାଇ ଦେବା

ଆସୁ ପଛେ ଯେତେ ଝଡ ଝଞା

ଝଡର ବତାସ ଛୁଇଁ ପାରିବନି

କେବେ ରହିବା ସଦା କର୍ମଠ

ହୃଦୟ ଆମର ଅଟେ ନିଷ୍ପାପ

ରହିବା ସଦା ହୋଇ ପବିତ୍ର

ଅମ୍ବର ବକ୍ଷେ ଚାହିଁ ରହିଥିବେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ର 

ଲଗାଇବାନି କେବେ କାଳିମାର

ଦାଗ ରହିବା ହୋଇ ସଜାଗ

ଆମେ ପରା ଅଟୁ ମର୍କତ ମଣୀ

ସଦୃଶ୍ୟ ଚହଟରେ ଉଠିବ

ଜାଗି ଝିଲିମିଲ ଆଲୋକ

ସଭିଙ୍କ ମନେ ବୁଣିବା ଆମେ

ଅମୃତ ସମ ସରସ

ସ୍ନେହ ପ୍ରୀତିର ବନ୍ଧନରେ

କରିବା ଆମେ ସଦା ମୋହିତ

ଦେଖି ଆମ କର୍ମ ଚକିତ

ହୋଇ ରହିବ ଏ ଜଗତ

ବିଜୟର ଧ୍ଵଜା ଉଡାଇ ଚାଲିବା

ରହିବା ସଦା ଲୋହ ପରି ଶକ୍ତ

କରି ପାରିବେନି କେହି ପରାଜିତ ।।