ବହି

ମନେପଡ଼େ

ଘରଟା ଶୋଇଗଲାପରେ

ଟେବୁଲ୍ ଲ୍ୟାମ୍ଫ୍ ରେ

ପଢୁଥିବା ଉପନ୍ୟାସର ରାତି

ଶ୍ୱାନରଡି଼ ,ରାମନାମ ସତ୍ୟହେ

ଜୀବନ୍ତ ଭୟାନକ କରୁଥିଲା

ଭୂତର କାହାଣୀ କୁ

ହେଲେ ଏକା ନିଃଶ୍ୱାସ ରେ

ହଜମ୍ କରୁଥିଲି

ଫର୍ଦ୍ଦ ପରେ ଫର୍ଦ୍ଦ

ବହିର ପୃଷ୍ଠାକୁ

କେତେବେଳେ

ଅଳସୀକନ୍ୟାର

ମୁଦି ହଜିଯାଏ

ରଜାପୁଅବି ଭୁଲ୍ କରେ

କଥା ଓ କାହାଣୀ

ଅନ୍ତହୁଏ ଏକ

ଭିନ୍ନ ମୋଡ଼ ରେ

ଭୌତିକ ତାତିରେ

ପାହିଯାଏ ରାତି

ବହି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ନୁହେଁ

ଶ୍ରଦ୍ଧା ଚାହେଁ

ପାଠୁଆ ନିଶାଖୋର୍

ତାକୁ କୋଳେଇନେଉ

ଡିଜିଟାଲ ଦୁନିଆର

ସେ ହଜି ନଯାଉ