ଭାଗ୍ୟବାନ ମଣେ

ମାଆର ଡାକ ତରଙ୍ଗେ

ଆଜି ବି ଅଳସ ଭାଙ୍ଗେ

ଆଖି ମଳି ମଳି ଖୋଲେ

ବିଚିତ୍ର ଢ଼ଙ୍ଗେ

ସ୍ମିତହାସ୍ୟ ରଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ

ଉତ୍ତାଳ ଉମଙ୍ଗେ

ଭାଗ୍ୟବାନ ମଣେ ଅଙ୍ଗେ ଅଙ୍ଗେ ।

କୁନି ଝିଅର ବାପା ଡାକରେ 

କବାଟ ଖୋଲାରେ

ମୃଦୁ ହିଲ୍ଲୋଳରେ

ବନ୍ଦ କରିବାରେ 

ହାତ ହଲେଇ ଅଭିବାଦନରେ l

ହାଟ ଝୁଲା ଖୋଜାରେ 

ହାତ ପୁରେଇ ଅଣ୍ଡାଳିବାରେ

ଖୋଜି ଖୋଜି ଥକି ଯିବାରେ

ମିଛି ମିଛିକା ରାଗ ରୋଷାରେ 

ଅଳି ଅଝଟ ପାଦ କଂପାରେ

ପୁଣି କିଛି ପାଇ ଡେଇଁ ଲାଉ ହେବାରେ 

ଭାଗ୍ୟବାନ ମଣେ ସେହି ମୁହୁର୍ତ୍ତରେ ।

ଚେନାଏ ହସରେ ଗଜୁରେ 

ପାପୁଲିଏ ବିଶ୍ୱାସ

ମୁଠାଏ ଖୁସିରେ ତରଳେ

ମହଣେ ନି8ଶ୍ଵାସ ।

ବିନ୍ଦୁଏ ଆଦରେ ପଲ୍ଲବେ

ବଗିଚାଏ ପ୍ରଶ୍ୱାସ 

ଆଞ୍ଜୁଳାଏ ପ୍ରେମରେ ଫୁଟେ

ପରାର୍ଦ୍ଧେ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ।

ପଦିଏ କଅଁଳ କଥାରେ

ଯୋଡ଼େ ଅୟୁତ ଶୂନ୍ୟତା

ଧାଡିଏ ଅନ୍ତର ଖୋଲା ତ୍ୟାଗରେ

ଚହଟେ ନିୟୁତ ମାନବତା ।

ଛୋଟ ମୋଟ ସେବାର ତର୍ପଣ

ଦୟା କ୍ଷମା କରୁଣା ବର୍ଷଣ

କୁନି କୁନି ସାହାଯ୍ୟର ହାତ ସଂପ୍ରଦାନ

ମଧୁର ମିଶ୍ରିତ ବଚନ ଦର୍ଶନ ।

ବାପାଙ୍କର ମଧୁର ଉତ୍ସନା

ଭଉଣୀର ତିକ୍ତ ବିଡମ୍ବନା

ଜେଜେଙ୍କର ପାକୁଆ ପାଟିରେ

ଅସରନ୍ତି ମଜାଗପ ସରେନା ।

ବଙ୍କୁଲି ବାଡିର ତେଲେଙ୍ଗା ଛାପ

କୌତୁକ ସାଥିରେ ମସଲା ମୁଢି

ଆମ୍ବତୋଟା ମୂଳେ ରାଜଜେମା ଖେଳେ

କପୋଳ କଳ୍ପିତ କାହାଣୀ ପେଡି ।

ଜେଜେମା ହାତ ତିଆରି

ପିଠା ମୁଆଁ ଆଚାର ପଣା

ସ୍ନେହ ପରଶ ମିଶିଲେ

ବାସନ୍ତି ଲାଗନ୍ତି ଦଶଗୁଣା

ଭାଗ୍ୟବାନ ମୁଁ ମଣେ ବଡ଼ ସିଆଣା ।