ବାପା ଓ ମୁଁ

ବାପା ଥିଲାବେଳେ ମତେ ସବୁବେଳେ

ମାଗନ୍ତି ପଇସା କିଛି 

ଯାଆନ୍ତିନି ସିଏ କୁଆଡ଼କୁ ପ୍ରାଏ

ଘରେ ରହିଥାନ୍ତି ବସି ll

କଅଣ କରିବେ ପଇସା ନେଇ ସେ

ସେଇ କଥା ଭାବୁ ଥାଏ  

ତଥାପି କେବେ ମୁଁ ତିରିଶି ଚାଳିଶି

ଦୟାରେ ହାତରେ ଦିଏ ll

ସେତକ ପାଇସେ ବହୁତ ଖୁସିରେ

ଥରେ ଦୁଇ ଥର ଗଣି  

କୁହନ୍ତି ବାବୁରେ କେତେ ଦେଲୁ ମତେ

କହ ପାରୁନାହିଁ ଜାଣି ll

କିନ୍ତୁ ଏହି ବେଳେ ଘରଲୋକ ଆସି 

ଶୁଣାଇ ଥାଆନ୍ତି ପାଟି  

ପଇସା ପଇସା ହେଇ ଏଇ ବୁଢା

ସବୁ ଖାଇଦେବ ଚାଟି ll

ଘରେ ତ ବସିଛ ଖାଇବା ପିଇବା

କିଛି ଉଣା ନାହିଁ ତାର  

ସବୁବେଳେ କାହିଁ ପଇସା ମlଗୁଛ

ହତଲକ୍ଷ୍ମା ପାଟି ତାର ll

ସବୁ ମୁହିଁ ଶୁଣେ ବାବା ଶୁଣନ୍ତିନି

ତାଙ୍କୁ କିଛି ଶୁଭେ ନାହିଁ  

ବଲବଲ କରି ମତେ ସେ ଅନlନ୍ତି

କଅଣ ଦିଅନ୍ତି କହି ll

ଭୟରେ ସେବେଳେ କିଛି କହେ ନାହିଁ

ପାଟିତୁଣ୍ଡ କାଳେ ହେବ  

କାନ୍ଦ କାନ୍ଦ ହୋଇ ସେଠାରୁ ପଳାଏ

କିଏ ସେ କଥା ସହିବ ll

ଆଜି ବାପା ମୋର ସ୍ୱର୍ଗର ଠାକୁର

ମନେ ଅlସନ୍ତି ସର୍ବଦା  

ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ ସବୁ ସହିଥିଲେ

ଅନ୍ୟ ମାନେ ଦେଲେ ବାଧା ll

ରଖିଥିଲେ ସଞ୍ଚି ମଲା ଯାଏଁ ସିଏ

ତାଙ୍କ ଗଦି ତଳେ ଟଙ୍କା  

ତାଙ୍କରି ସଞ୍ଚିତ ପଇସାରେ ଶୁଦ୍ଧ 

ହେଲୁ ମୁହଁ କରି ବଙ୍କା ll

ପଇସା ଗୋଟିଏ କେଉଁଠୁ ଆଣିନି

ବାପା ମରିଗଲା ପରେ  

ମୋ ପାଖରେ ଥିଲା ତାଙ୍କର ମିଶିଲା

ସତୁରି ହଜାର ହେଲା ll

ବନ୍ଧୁ ଦେଲେ ଯାହା ମିଶିଗଲା ପରେ

ସଭିଏଁ ହେଲୁ କାରଣ  

ଦିନେ ମୁଁ କହିଲି ବାପାଙ୍କ ମଗlକୁ

କିଆଁ କର ହେ ବାରଣ ll