ବାପା ମୋ ମହାନାୟକ

ପାଟି ସ୍ବାଦ ପିତା ଦେହ ପାଇଁ ହିତ

      ପିତାଙ୍କର ପରିଚୟ

ତାରଣ ମାରଣ  ହରଣ ଭରଣ

     ରକ୍ଷଣ ଲକ୍ଷ ନିଶ୍ଚୟ ।

ବାପା ବାଡଟିଏ  ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତି

      ବଗିଚାକୁ ମାଳି ପରି

ପାଦ ପରି ତାଙ୍କ ଭାରବୁହା ନୀତି

     ଆମ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗପୁରୀ ।

ଟାଣ ବ୍ୟବହାର  ନାରିକେଳ ପରି

      ସୁକୋମଳ ଅଭ୍ୟନ୍ତର

ବାପଥିଲା ପୁଅ  ସଭାରେ ହାରେନା 

      ପ୍ରଥା ଅଛି ସମାଜର ।

ନୃସିଂହ ବଦ୍ଧିଲେ   ଜଗତେ ରହିଲା

       କୁପିତା'ର ପରିଚୟ

ହିରଣ୍ୟକଶ୍ୟୁପ   ଯୋଗୁଁ ପ୍ରହଲ୍ଲାଦ 

      ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତ ସୁନିଶ୍ଚୟ ।

ନଦୀଟି ଯେପରି   ବହିଯାଏ ଧାର

      ଭୁଲିଯାଏ ନିଜ ଉତ୍ସ

ସନ୍ତାନ ନଜାଣେ   ଜନକଙ୍କ କଷ୍ଟ 

      ଆପଣା ବିଚାର ବତ୍ସ ।

ଆପଣା ସୁଖକୁ   ଜଳାଞ୍ଜଳି ଦେଇ

     ସନ୍ତାନେ ଦେଖାନ୍ତି ସ୍ୱପ୍ନ

ପାହାଚ ପାଲଟି   ଚଢାନ୍ତି ପିଠିରେ

     ଉନ୍ନତିରେ ସଦା ମଗ୍ନ ।

ପୁତ୍ର ବଡ ହୋଇ  ବୃଦ୍ଧାଶ୍ରମ ଖୋଜେ

     ପିତାଙ୍କୁ କରି ଗୋପନ

ଚିନ୍ତନ ନକରେ  ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ଯ ଆପଣା

     ପାଇଁ ହେବ ସମାପନ ।

ଜନକ ଇଶ୍ବର   ପୁଣି ଗୁରୁଦେବ 

     ପ୍ରେରଣାର ଉତ୍ସ ତୁମେ

ଜନ୍ମଦାତା ରୂପେ  ଗୌରବ ବଢାଇ

    ଧନ୍ୟ କଲ ଧରାଧାମେ ।

ପରଦା ପଛର  ନାୟକ ବାପା ମୋ

     ସବୁ ବିଜୟର ଶ୍ରେୟ

ଆମ ସୁଖପାଇଁ     ଉତ୍ସର୍ଗ କରିଛ 

     ନାହିଁ କିଛି ଅନାଦେୟ ।

ପିତା ହେଲାପରେ  ଜାଣୁଛି ପିତାହେ

      ତୁମ ଅଖଣ୍ଡ ସାଧନା

ସୁପୁତ୍ର ତୁମର  ନହେଲି ସୁପିତା

     ହେବି ଏତିକି କାମନା ।