*ଅନୁରାଗୀ*

କେଉଁ ଦୁର୍ବଳ ମୁହୂର୍ତ୍ତେ ତୋର ପ୍ରତିଛବି

ମନ କାନଭାସେ ଉଙ୍କି ମାରଇ

ତୋ ନିର୍ଭେଜାଲ ପ୍ରେମର ପ୍ରତିଟି ସ୍ମୃତିକୁ

ହୃଦ ବୀଣାରେ ମୁଁ ତୋଳି ଧରଇ ।।(୧)

କିପରି ,କାହିଁକି, ତୁ ଯେ ଆଜିକାଲି ପରା

ମୋ ହିଆ ଝର୍କାରେ ଧସେଇ ପଶୁ

ସମୟର ସରହଦ ଡେଇଁ କେବେ ମୋର

ମନ ଖିଆଲରେ ନିଇତି ବସୁ ।।(୨)

ତୋର ନୀଳ ନୀଳ ଆଖି ଗୋଲାପୀ ଅଧର

ଝାପସା ଝାପସା ଉଙ୍କି ମାରଇ

ମନ ବଗିଚାରେ ଅଳି ସାଜି ମୁହିଁ ସତେ

ତୋ ହୃଦ ଫୁଲକୁ ନିତି ଚୁମଇ ।।(୩)

ସପନ ଦେଖୁଛି ନିତି ତୋ ପାଇଁ ଲୋ ଗୋରୀ

ସଜେଇ ତୋତେ ମୋ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଇନ୍ଦୁ

ଭଲ ପାଉଅଛି ତୋତେ ଭଲ ପାଉଥିଵି

ନିଗାଡି ମୋ ତନୁ ରୁଧିର ବିନ୍ଦୁ ।।(୪)