ଅମର ପ୍ରେମ

ପୁନେଇ ଆକାଶ ଚାନ୍ଦ ଗୋ ତୁ ଲୋ 

ଜ୍ୟୋସ୍ନା କୁ କେ ହେବ ସରି ;

ହଳଦୀ ମୁହିଁ ତୋ ରୂପ ଦେଖି ଦେଲେ 

ଦୁନିଆ ଯାଏ ମୁଁ ପାସୋରି

ବସନ୍ତ ଋତୁ ର କୋକିଳ ସମାନ 

ଆହା କି ମିଠା ତୋ ସୁର ;

ସେ ସ୍ୱର ଶୁଣିଲେ ସମ୍ମୋହିତ ହୁଏ 

କର୍ଣ୍ଣ ମନ ପ୍ରାଣ ମୋର 

ତୋର ସବୁ ଠାଣି ଭୁବନମୋହିନୀ 

ଚାହାଣି ରେ ନେଉ କିଣି ;

ଲାଜକୁଳୀ ପରି ଲାଜେଇ ଗଲେ ମୋ 

ଚେତା ବୁଡ଼େ ସେହି କ୍ଷଣି

ଭାଗ୍ୟବାନ ମୁହିଁ ଭାଗ୍ୟଲକ୍ଷ୍ମୀ ସାଜି 

ଆସିଲୁ ଜୀବନେ ମୋର ;

ତୋ ପାଇଁ ଜିଇଁଛି ତୋ ସାଥେ ମରିବି 

ତୋର ମୋର ପ୍ରେମ ଅମର