स्वप्न त्यांचे

सावडून माझ्या स्वप्नांना

ओंजळीत घ्यावे म्हणतो

मुक्त होऊन आकाशात

उंच उडून जावे म्हणतो

खांद्यावरची झोळी माझ्या

रितीच ठेवावी म्हणतो

वेचलेल्या या फुलांमध्ये

अत्तर शोधून घ्यावे म्हणतो

अंथरलेला गालिचा ही

नेहमीच कुठे सलतो

रक्तबंबाळ करून हा 

मनात त्याचा हसतो

या वसुंधरेच्या शृंगारा

अशी माळ गुंफूनी घेतो

'त्या' ओंजळीतल्या स्वप्नांना 

माझ्या मुठीत दाबून नेतो

उचलुनी झोळी आता

क्षितीजाच्या पार जातो

त्या सुर्यालाही मग थोडे

हे स्वप्न दाखवून येतो...