रुपया

सगळं आयुष्य व्यर्थ

धन गोळा करण्यासाठी

कवडी दमडी जमवून

तिजोऱ्या भरण्यासाठी

सगळेच आहेत व्यस्त

वेळ नाही जगण्यासाठी

कोणीच नाही शांत

एक सुद्धा घटक्यासाठी

हा सारा उपद्व्याप 

नेमका असतो कशासाठी

एवढ्याशा आयुष्यात

एवढा प्रताप कोणासाठी

हे सारे करत असता

आयुष्य सरून जाते

अनंताच्या प्रवासची

वेळ येऊन ठेपते

मरणावेळी रुपया 

कपाळी बसून हसतो

त्याच ही बरोबर आहे

तो तरी कुठं आपला असतो?

नश्वर हा देह जातो

सरणावर जळून

लाख मोलाची शिकवण

जातो रुपयाही देऊन