सुखावल्या मनाचा निःश्वास

मोर पिसारा फुलवीत होता

थेंब सरिंचे झेलत होता

गंध मातीचा उधळत होता

गुंतलेल्या नात्याचा क्षण बहरत होता

भरलेल्या ढगाचा गडगडाट होता

हळुवार मला तो कुशीत घेत होता

सुखावल्या मनाचा निःश्वास होता

आधार मज आता फक्त त्याचाच होता.