🛌 मधुचंद्राची शेज...

मधुचंद्राची शेज‌ होती‌ सजवलेली‌ ..

त्यावर होती‌ ती‌ बसलेली..

शुंगार होता‌ तीने‌ केलेला‌ 

रातीच्या‌ पहिल्या भेटीला‌

त्या‌ मिलनाच्या‌ रातीला‌

कधी‌ न‌ भेटलेली‌ कधी न‌ पाहिलेली

जुळली‌‌ दोन नाती‌ प्रथम

एक‌ झाली‌ 

या‌ रातीला या‌ पहिल्या भेटीला

हळूच‌ गेलो‌ बसलो‌ तीच्या‌ जवळ‌ 

नजर‌ तीची‌ खाली काळीज‌ करे

खाली‌ वर‌

कुणी‌ कुणाला बोलावे‌ न‌ कळे‌ सारे‌

लागता‌ तीचा‌ स्पर्श ‌देहाचे‌ पाणि‌ झाले‌ सारे‌ 

कधी‌ मिटले‌ अंतर‌ एक‌ झाले‌ सारे‌

विसरले‌ जगाला‌ क्षणभर‌ तेव्हा

स्वर्ग उतरला‌ खाली

आकाशात उरले‌ फक्त ग्रह तारे‌..