कन्यादान

आनंदलो होतो मी जन्म होता तुझा मुली 

तुझ्या पदस्पर्शाने माझी जीवनबाग फुलली 

शिकविता तुला बाळपोथी बाळभाषा वदनी 

श्रीगणेशा गिरवीत होतो हात तुझा धरुनी 

दुधा-तुपाने न्हाऊन मुली वाढविले मी तुला 

तुझ्याचसाठी झिजलो माझ्या गुलाबाच्या फुला 

हवे नको ते दिले तुला मी तुझ्या माझ्या प्रेमापोटी

तुझ्या सुखासाठी मी जपले नामस्मरण कोटी 

बालपणीचा खेळ संपला झालीस तू मोठी 

तुझ्या लग्नाचे विचार येता शब्द निघेना ओठी 

भातुकलीच्या खेळामधली होतीस तू गं परी 

माझ्या अंगणी वाढलीस अन् गेली परक्या घरी 

बाप तुझा मी दिला तुला गं कुशीत या आसरा 

वात्सल्याची ठेऊन आठवण गेलीस तू पाखरा 

पाठवणी करता तुला गं माझ्या डोळा आले पाणी 

समय सरता मला आठवल्या बालिश त्या आठवणी 

जन्मभरी जपलेले हे तुटले सगळे धागे 

गहिवरलेले डोळे बघती वळून का मागे 

ज्याची त्याला ठेव अर्पुनी सरली गोड कथा 

कन्यादाना तुझी उपजली हळवी एक व्यथा