कधी नाही गझल

पत्र मी फाडले कधी नाही 

मी तुला टाळले कधी नाही 

खूप आवाज मी दिले होते 

तू मला ऐकले कधी नाही 

पुस्तके वाचलीस तू मोठी 

तू मला चाळले कधी नाही 

बाग मी लावली फुलांसाठी 

फूल मी तोडले कधी नाही 

घाव झालेत स्वाभिमानावर

हात मी जोडले कधी नाही 

कोवळे स्वप्न जाळले माझे 

युद्ध मी छेडले कधी नाही 

वादळे नांदली घरी माझ्या 

ध्यान मी मोडले कधी नाही 

सारखी भुंकली मला कुत्री

दगड मी उचलले कधी नाही