STORYMIRROR

Prashant Shinde

Classics

3  

Prashant Shinde

Classics

एकटं...!

एकटं...!

1 min
144

कधी कधी

एकटं एकटं वाटत

जेंव्हा आपल्या

बरोबर कोणीच नसतं ...


मी ला घेऊन

जीवन जगावं लागतं

मी ला विसरण्याचं

धाडस करावं लागतं...


तेंव्हा वर आकाशात

उंच उंच उडणारा गरुड दिसतो

त्याच्या धाडसाचं

मोठ्ठ कुतूहल वाटतं...


साऱ्या गगनाला

गवसणी घालण्याची उमेद

त्याच्या पंखात कोठून येते

याच हीं मोठ्ठ कौतुक वाटत...


तेंव्हा सभोवार फिरणारा

पक्षांचा थवा नजरेस पडतो

आणि न्यूनतेच गमक

सहजच मला कळतं....


एकटे पणाच भय कधी 

बाळगायच नसत हे उमजत

गरुडाला देखील लाजवेल

अशी भरारी माझं मन मग घेतं.....!


साहित्याला गुण द्या
लॉग इन

Similar marathi poem from Classics