दप्तर

शाळेचे दप्तर माझे

माझ्याशी बोलू लागले,

शाळेत मला घेऊन चल

अशी मनधरणी करू लागले ||

म्हणे उचलेन आनंदाने तुझ्या

वह्‌या-पुस्तकांचा भार,

सहन करेन गर्दी, धक्के

अन्‌ पावसाची धार ||

कंटाळलो अडगळीत बसून 

पडलो आहे धुळीत फार,

पाठीवर घेऊन मला

शाळेत कधी नेणार?

आठवण येत होती त्यास 

आईच्या रूचकर डब्याची,

हस्तकला, चित्रकलेच्या

नवनवीन साहित्याची || 

म्हणाले तक्रारीच्या सूरात मला 

घरात किटले माझे कान,

चल ना शाळेत पुन्हा 

मित्रांच्या घोळक्यातच वाटते छान ||