ഓർമ്മകൾ

ഇന്നലെ കേട്ട നിന്റെ ഓർമ്മയിലെ ഞാൻ എന്നേ മാഞ്ഞു. ക്ലാസ്സ്‌ ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ നമ്മൾ നിരന്നു നിന്നതും, അല്ലേലും അന്നേ അസാമാന്യ പൊക്കമല്ലാഞ്ഞോ, ആണുങ്ങളുടെ ഒത്ത നടുക്ക് പാവം ഞാനും, അധികമാരും പരിചയം കാണിക്കാതിരുന്ന നിന്നോട് സൗഹൃദം കാണിച്ചതും കൂടെ ചേർത്ത് നിർത്തിയതും നീ എത്ര നന്നായി ഓർക്കുന്നു. അപ്പനും അമ്മയും കഴിഞ്ഞു എന്നേ സ്വാധീനിച്ച വ്യക്തി, എന്നൊക്കെ വിശേഷിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ലെടാ, എന്നും നല്ലത് മാത്രം കണ്ടിരുന്ന, നിന്നെ ഉയരത്തിൽ എത്താൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു എന്നു നീ പറയുന്ന കൂട്ടുകാരി മാറിപ്പോയി. നിനക്കിന്നും ഓർമ്മയുണ്ട് ഡോക്ടർ ആവുക എന്ന എന്റെ ആഗ്രഹത്തെകുറിച്ചു, എൻട്രൻസ് പരിശീലനത്തിലൊടുവിൽ റിസർവേഷൻ ഒന്നുമില്ലാത്ത എനിക്ക് ആ സ്വപ്നം കൈവിട്ടുപോയി, വേറെ പല കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടും അത് കൈവിട്ടുപോയി, ശ്രമിക്കാതിരുന്നിട്ടല്ല, നമ്മളെക്കാൾ മാർക്ക്‌ കുറഞ്ഞവർ സീറ്റ്‌ മേടിച്ച് കേറുന്ന... ചെറുപ്പം മുതൽ വേറൊന്നും തന്നെ ആഗ്രഹിക്കാത്ത എനിക്ക് അതൊക്കെ സഹിക്കാവുന്നതിൽ അപ്പുറം ആയിരുന്നു. അതെ ഞാൻ മാറി ഒത്തിരി, ആകെ ഉണ്ടായിരുന്ന സ്വപ്നം നഷ്ടപ്പെട്ടു, ഇനി എന്തിനു ജീവിതം, ആ നിസ്സഹായ അവസ്ഥയിൽ കൂടെ നിക്കാൻ ഇത്രത്തോളം എത്തിക്കാൻ ദൈവമായിട്ടു എനിക്കു ചിലരെ നൽകി... നഷ്ടപെട്ടതെന്തുമാവട്ടെ ഇനി നേടാനുള്ളത് അതിലും വലുതാണ്. നിന്റെ മനസിലെ കൂട്ടുകാരിയുടെ സ്ഥാനം അത്ര ഉയരത്തിലാണ്, എത്ര മാറിയാലും തോൽക്കാൻ വയ്യാത്ത ഒരു മനസുണ്ട്, നീ പറഞ്ഞപോലെ, തോൽക്കില്ല തോറ്റുകൊടുക്കില്ല, മരിക്കേണ്ടി വന്നാലും ഈ ലോകത്ത് എന്റെ ഒരു കയ്യൊപ്പ് അവശേഷിപ്പിക്കാതെ ഞാൻ മടങ്ങില്ല, ഇതെന്റെ വാക്ക്... എന്നേ അത്രത്തോളം വലിയ വ്യക്തിത്വം എന്നു വിശേഷിപ്പിച്ച പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരന് ഒരു സമ്മാനം.