...നിമിഷം...

.. ആ നിമിഷത്തെ ഞാൻ ഇപ്പോഴും വെറുക്കുന്നു..എന്റെ ലൈഫിൽ ഞാൻ പിന്നെ ഒരിക്കലും സന്തോഷിച്ചിട്ടില്ല..

പല തവണകളിലായി അതെന്റെ മനസ്സിലേക്ക് വന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു.. ഞാനത് മറക്കാൻ ഇപ്പോഴും പാടുപെടുകയാണ്.. അത് പിന്നെ അങ്ങനെ അല്ലെ.. ചിലർ ജീവിതത്തിലേക്ക് അപ്രതീക്ഷിതമായി കടന്നുവരും.. പിന്നീട് അവരെ പരിചയപ്പെട്ടത് തന്നെ വലിയ ആപത്തായി തോന്നും.. അല്ലെ!?..

ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ അയാൾ അതെന്നോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ എന്തോ ചിന്തായിലാണ്ട പോലെ ഞാൻ പതിയെ തലയാട്ടി.,. വീണ്ടും അയാൾ എന്തൊക്കെയോ പിറുപിറുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. പക്ഷെ ഞാനതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.. ഞാനും എന്തൊക്കെയോ ചിന്തയിലാണ്ടിരുന്നു......

ഓരോ നിമിഷവും എന്നെ സമീപിച്ചവർ...!! എന്നെ സന്തോഷിപ്പിച്ചവർ, സ്നേഹിച്ചവർ... സങ്കടപ്പെടുത്തിയവർ..മറക്കാനാവാത്ത ഓർമ്മകൾ സമ്മാനിച്ചവർ.. പലരുടെയും മുഖങ്ങൾ എന്റെ മനസ്സിലൂടെയും മിന്നിമറഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരുന്നു....

മോളെ..,*

 അയാളെന്നെ തട്ടി വിളിച്ചു.

എന്താ അപ്പൂപ്പാ..?!....

ഞാൻ ചോദിച്ചു.... അയാളെന്നെ തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു..

മോളെ, മോളെ സന്തോഷത്തിന്റെ രഹസ്യം എന്താ?!..

ഞാൻ ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു ചോദ്യമായിരുന്നു അത്. ഞാൻ അപ്പൂപ്പനെ തന്നെ നോക്കികൊണ്ടിരുന്നു.. ഒരു ചിരിയോടെ.. മോളെ... മോളെന്താ മറുപടി പറയാത്തെ? അപ്പൂപ്പനെന്താ മോളെപ്പോലെ സന്തോഷിക്കാൻ കഴിയാത്തെ..?..

  " അറിയാതെ തന്നെ നമ്മൾ ഒരുപാട് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു....... "

എന്റെ മറുപടി കേട്ട് അപ്പൂപ്പൻ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. പതിയെ എന്റെ തോളിൽ തട്ടിക്കൊണ്ട് മുന്നോട്ട് നടന്ന് നീങ്ങി.