പെരുമഴ

നിന്റെ ഇരമ്പലിൽ 

ഇന്ദ്രിയങ്ങളിൽ 

ഭീതി തൻ 

മിടിപ്പുകൾ ഉയർന്നു താഴുന്നു 

നിർത്തു നിൻ താണ്ഡവം 

അഴിക്കു ഈ അവതാരം 

നുരയ്ക്കുന്നു ഭയമെന്നിൽ 

നിൻ സംഹാര കേളിയിൽ 

വളരുന്നു മരണ ഭയം 

നിന്നിലെ ഉഗ്രമൂർത്തിയെ ഒന്ന് ശമിപ്പിക്കൂ 

പ്രണയിക്കട്ടെ വീണ്ടും ഞാൻ 

നിന്നിലെ സൗന്ദര്യത്തെ.