Rohit Kapadia

Inspirational

4.1  

Rohit Kapadia

Inspirational

શ્રદ્ધા

શ્રદ્ધા

2 mins
294


ગયા વર્ષે પાંચ વર્ષનો રાજુ ગણપતિને ઘરે લાવતાં અને વિસર્જન વખતે એનાં પપ્પાની સાથે ખૂબ નાચ્યો હતો. એનાં પપ્પા વિક્રમસિંહ એરફોર્સના પાઇલોટ હતાં. દર વર્ષે ગણપતિને ઘરે લાવવાનાં સમય પહેલાં એ ઘરે આવી જતાં અને વિસર્જન પછી પાછાં સરહદે જતાં. આ વર્ષે ગણેશ ચતુર્થીનાં બે મહિના પહેલા જ એમણે ફોન પર જણાવી દીધું હતું કે સરહદ પર સ્થિતિ ગંભીર છે તેથી કદાચ એ સમયે આવી શકાશે નહીં. એમણે ખાસ કહ્યું હતું કે તમે આ વખતે રાજુને ગમે છે એવાં નૃત્ય કરતાં ગણેશજીની પ્રતિમા લાવજો અને રાજુને કહેજો દિલ દઈને એનાં પપ્પાની બદલીનું પણ નાચી લે. 

ખેર ! કુદરતને કંઈ જૂદું જ મંજૂર હતું. સરહદ પર લડાઈ ચાલુ થઈ ગઈ. 

વિક્રમસિંહ બહાદુરીથી દુશ્મનોના વિમાનનો પીછો કરતાં તેનો ખાત્મો બોલાવી રહ્યાં હતાં. ચાર વિમાનને જમીનદોસ્ત કર્યા પછી અચાનક જ એમના વિમાનમાં કંઈક યાંત્રિક ખામી ઊભી થઈ અને વિમાન પરથી તેમનો કાબૂ જતો રહ્યો. અનેક પ્રયત્નો પછી પણ તે વિમાન પર નિયંત્રણ ન લાવી શકયા અને આખરે વિમાનમાં આગ લાગી ગઈ અને તે દરિયામાં તૂટીને પડી ગયું. 

સરહદ પરથી વિક્રમસિંહ શહીદ થયાનાં સમાચાર મળતાં એની પત્ની સીમા બેભાન થઈ ગઈ. વૃદ્ધ માતા પિતા સૂનમૂન બની ગયા અને નાનો રાજુ કંઈ સમજ ન પડતાં રડવા લાગ્યો. દિવસો વિતવા લાગ્યા. કમને પણ પતિની ઈચ્છા પૂરી કરવા અને પૂજાનો ક્રમ ચાલુ રાખવા સીમાએ ગણેશજીની નાનકડી નૃત્ય કરતી મૂર્તિ પસંદ કરી. ગણપતિનો જયજયકાર કરતાં કરતાં ઘરે લાવ્યા. રાજુને બહુ કીધું પણ ન તો એણે નાચ કર્યો કે ન તો ગણપતિનો જયજયકાર કર્યો. ઘરે લાવ્યા પછી આરતી કરી તો પણ સાથ ન આપ્યો. પ્રસાદ ખાવાની પણ ના પાડી દીધી. જમવાની પણ ના પાડી દીધી. એની તો એક જ જિદ હતી. ગણપતિ બાપા પાછા આવ્યા પણ મારા બાપુ કેમ પાછા નહીં આવ્યા. 

ઘણું સમજાવ્યા પછી પણ એ માન્યો જ નહીં અને ભૂખ્યો જ સૂઈ ગયો. સાંજે આરતી વેળાએ પણ એ મોંઢુ ચડાવીને ઊભો રહ્યો. પ્રસાદ પણ નહીં લીધો અને કહ્યું કે મેં ગણપતિ બાપાની કીટ્ટા કરી દીધી છે. ફરી એક વાર મારે જમવું નથી. હું પપ્પા આવશે તો જ જમીશ એમ કહીને એ રૂમમાં પાછો જતો હતો ત્યાં જ બારણા બહારથી બૂમ સંભળાઈ "રાજુ...." અને રાજુ બધુંજ ભૂલીને બારણું ખોલવા દોડયો. બારણામાં બાપાની કૃપાથી અત્યંત વિકટ પરિસ્થિતિમાંથી ચમત્કારિક રીતે બચી ગયેલા એનાં પપ્પા એક પગમાં પ્લાસ્ટર સાથે બગલઘોડી લઈને ઊભાં હતાં. રાજુ એમને વળગી 

પડયો અને એક હાથે એમનો હાથ પકડી નાચતાં નાચતાં અને પપ્પાને ત્રણ પગે નચાવતાં એ બાપાની મૂર્તિ પાસે આવ્યો. ભાવથી બાપાને પગે લાગીને પ્રસાદનો લાડુ પોતે ખાધો અને પપ્પાને ખવડાવ્યો. બધાંની આંખમાં આંસુ હતાં અને બાપાની નૃત્ય કરતી મૂર્તિ મંદ મંદ હસી રહી હતી. નાના રાજુની શ્રદ્ધાની સુવાસથી વાતાવરણ મહેંકી રહ્યું હતું. 


Rate this content
Log in

Similar gujarati story from Inspirational