ઉત્તરાયણ...

ઉત્તરાયણ...

તંગદિલી વચ્ચે ખેલદિલીથી જીવી લેવાનો દિવસ...

દરેક યોદ્ધો પોતાની માની લીધેલી

દ્રૌપદીના વિસ્તારને પોતાનું કુરુક્ષેત્ર 

અને એક કામચલાઉ સારથી અગાઉથી જ ધારી લે છે.

આ દિવસે વડીલોને પતંગોની સાથે નજરોની થતી ખેંચ-તાણને

મૂંગા મોંએ ભીષ્મની જેમ જ જોયા કરવાની....

કાળાં ગોગલ્સ પહેરી આકાશ તરફ ઓછું ને 

સામેની અગાશીએ વધુ જોવાઈ જતું હોય છે...

ગોગલ્સ સૂર્યકિરણોથી બચવા કરતાંય 

આપણી સૂર્યમૂખીની આસપાસ ધગધગતાં

સૌરમંડળથી બચવા વધુ પહેરાય છે.

મોટેભાગે આ દિવસે યુવાનો અર્જુન બની

દ્રૌપદીને જીતવા નીકળી પડે છે...

જે જીતી ગયો એનાં માટે ઉત્તરાયણ અને

હારી ગયેલાં માટે આ દિવસ હંમેશા પ્રશ્નાયણ બનીને રહી જાય છે.

આ બધાની વચ્ચે પણ આ દિવસ આપણી

ઢળી રહેલી આંખ અને પાંખને ઊંચે કરી 

એમાં ઉન્નતિ તરફનો એક નવો રાહ ચીંધી જાય છે...

ને આકાશના આયાત અને અમાપ વિસ્તારનો

આપણને આછેરો ગ્રાફ દઈને જાય.