રહું હું

રાતના આરામથી જ્યાં ત્યાં ફરું હું,

ડર ન ફિકર, એ બધાં વિના રહું હું.

આ નગર થોડું વધું હેરાન લાગ્યું.,

આંખમાં આંજ્યો અજંપો શું કહું હું ?

દોડી દોડી પગ અહીં થાક્યા હવે તો, 

શહેર વચ્ચે એકલો ઊભો શ્વસું હું.

હા ! નગર મારું જ છે સ્વીકાર એનો,

કે ધબકતું કેમ કરવું એ ચહું હું.

બિમારીનો આખરે ઈલાજ શોધી,

કાલ ઊઠી ભાગવા સાથે લડું હું.