ઓગળ્યા કરે.

વગર વરસાદે તું મારા મનને ભીંજવ્યા કરે.

ના હોઉં રુબરુ તોયે યાદ ને વાગોળ્યા કરે.

આમ તો મોસમ છે વરસવાની આકાશની,

અસ્તિત્વ તારું મારામાં બસ ઓગળ્યા કરે.

નથી મળ્યાં રુબરુ તેથી શું થયું, શક્ય છે,

નીરખી તું આયનામાં જાતને મરક્યા કરે.

અથથી ઈતિ સુધીની વાત છે બંધન તણી, 

સમય પણ વહેતોને તું રેતમાં સરક્યા કરે.

વાત છે યાદની અડીખમ આવી ઊભી રહી,

થૈને શુકન મુજ દેહમાં દક્ષિણે ફરક્યા કરે.