માનવી

ભૂલ્યો હું પંથ ભૂલ્યો હું ઓટલો,

સફરમાં નીકળ્યો છું માનવી હું એકલો !

કાંટા છે ઘણાં કાદવ છે ઘણાં,

મંઝિલ દૂર છે ચાલતો હું એકલો !

સરિતાને સમાવવા તરસે છે દરિયો,

વહીને તણાયો આગળ હું એકલો !

કિનારો નથી હોતો ક્યાંય જીવનનો,

ક્ષિતિજની પેલે પાર પહોંચ્યો હું એકલો !

નથી ખબર મને ક્યાં હશે વિસામો,

મન સાથે મેળાપ કરી હસ્યો હું એકલો !