કુદરતના ખેલ કંઈ હાથમાં

કુદરત ના ખેલ કઇ હાથમાં આવી નહીં શકે,

કળિયો ને પછી કઈ ગલપથાથી હસાવી નહીં શકે ...

મારા કવલનું તું આટલું ઊંડું મનન ના કર,

કઈ યાદ થઈ જશે તો ભૂલાવી નહીં શકે ...

ના માંગ ઉપરવાળા પાસે તારા ગજાથી વધારે જીવન,

એક પડ એવી જશે કે વિતાવી નહીં શકે ...

અંતિમ દર્દ એ છે કે આવે સ્તબતા,

કે સાચો વિરહ એ છે જે રડાવી નહીં શકે ...

અને હું એવા સમય ને જંખું છું રાત દિન,

તું આવા ચાહે પણ આવી નહીં શકે ...

એટલે સલામતી એ છે કે દિલ પર ખામા રહે,

જો તે બહાર જશે તો તેને બચાવી નહીં શકે.