నమ్మకద్రోహం

నమ్మకం నాటిన చేతులే, గుండెలో గాయాలై మిగిలిపోయాయి.
సత్యమని నమ్మిన మాటలన్నీ, నిశ్శబ్దంలో మాయమైపోయాయి.

నీడల వెంట నడిచినవారు చీకటి వచ్చిన వేళ దూరమయ్యారు; 
ఆశ్రయమని చేరుకున్న హృదయం వేదనకు ఆలయమై నిలిచింది.

నవ్వుల వెనుక దాచిన ముఖాలు కాలంతో నిజస్వరూపం చూపించాయి; 
మనసారా ఇచ్చిన విశ్వాసమే మనసుని ముక్కలుగా చేసింది.

మాటలన్నీ మధురంగా వినిపించినా, మౌనంలో విషమే దాగింది.
సహవాసం శాశ్వతమని భావించిన చోట, స్మృతులే శవాలై మిగిలిపోయాయి.

కాలం నేర్పిన కఠోర సత్యం ఇది — అందరూ తోడుగా నిలవరు. 
హృదయం విరిగిన శబ్దం మాత్రం జీవితం మొత్తం మారుమోగుతూ ఉంటుంది.

మోసాన్ని మరిచిపోవచ్చు కానీ, నమ్మిన మనసు మళ్ళీ పుట్టదేమో.
 గాయం మానిపోవచ్చు కాలంతో, కానీ ఆ ముద్ర శాశ్వతమై నిలిచిపోతుంది.

నమ్మకం నాటిన చేతులే, గుండెలో గాయాలై మిగిలిపోయాయి.
 మనుషులు వెళ్ళిపోయారు కానీ, మోసమే లోపల జీవిస్తుంది.