మూగబోయిన జాబిలమ్మ

ఊసులాడే జాబిలమ్మ మూగబోయింది ఎందుకోమరి....

ఊసులదిగేవారు లేకో...ఏమో.

 ఊహలకందకో ఏమో..

రేయి గడిచినా...పగలు గడిచినా...ఆగని కాలం

ఆనందవిషాదాలను సమంగా మోస్తూనే వుంటుంది

మరపు మత్తులో మాయలో ముంచుతూనే వుంటుంది

జలతారు మబ్బుల పరదాలను దాటి

వెండి వెన్నెల వెలుగులను అందించి

శూన్యమైన నిశీధి నీడలలో...

కమ్మని ఊసులు కనులకు కట్టినట్లుగా

వినసొంపుగా వినిపించవమ్మా....

ఊసులాడే ఓ జాబిలమ్మా..!!