Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!
Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!

Lipsa Acharya

Tragedy Thriller


5.0  

Lipsa Acharya

Tragedy Thriller


ରାତିର ଅକୁହା କାହାଣୀ

ରାତିର ଅକୁହା କାହାଣୀ

5 mins 492 5 mins 492

ବୟସର ଅପରାହ୍ନରେ ବି, ସେ ସାତଦିନର ଘଟଣା କଥା ମନେ ପଡିଗଲେ ମିଶ୍ର ବୁଢାର ମୋଡି ହେଇଯାଇଥିବା ଚର୍ମ ଭିତରୁ ଲୋମ ଠିଆ ହେଇ ପଡେ । ନିଜ ଛଡା କେହି ବି ଜାଣି ନାହାନ୍ତି । ମିଶ୍ର ବୁଢାର ଜୁଇ ସହିତ ରହସ୍ଯଟା ଦୁନିଆଁରୁ ନିଚିହ୍ନ ହବ । କେମିତି କହିବ ସେ, କହିଲେ ବା କିଏ ବିଶ୍ବାସ କରିବ । ମିଶ୍ର ବୁଢା ଅବିବାହିତ । ମରିଗଲେ କାହାର ଯାଏ ଆସେ ନାହିଁ । କିଏ ଆହା ! ପଦେ କହିବାକୁ ନାହିଁ । ଏତେ ବଡ ଦୁନିଆଁରେ ସେ ଏକା । 


      ନା ନା ବୁଢା ଏକା ନୁହେଁ । ସେ ସାତ ଦିନର ଘଟଣା ତାକୁ କେବେ ଏକା କରେଇ ଦେଇନି । ବସିଲେ ଉଠିଲେ ଶରୀରର ଛାଇ ପରି ଚଳପ୍ରଚଳ କରେ ରହସ୍ଯଟା । ଗାଁ ରେ ସବୁ କୁହନ୍ତୁ , ମିଶ୍ର ବୁଢା , ଯୌବନରେ ବଡ ଚୋର ଥିଲା । ପୋଲିସ୍ କୁ ନାକେଦମ୍ କରିଦେଇଥିଲା । ହଠାତ୍ ବୁଢା ସବୁଛାଡି ଦେଇ ଦସ୍ଯୁରୁ ଋଷି ପାଲଟିଗଲା । ପୋଲିସ୍ ପାଖରେ ଆତ୍ମସର୍ମପଣ କଲା । ପୁରା ସୁଧାର କେମିତି ହେଲା କେଜାଣି ??


         ବୁଢାର ସେ ରହସ୍ଯ ଭରା କଥାକୁ ଜାଣିବା ପାଇଁ ଗାଁ ଲୋକ ପଚାରି ପଚାରି ହାର୍ ମାନିଲେ । ବୁଢାର ସାଙ୍ଗ ମାନେ ଚୁଗୁଲି କରନ୍ତି ;" ତୁ ଆଉ କେଉଁ ମାଇପି ପ୍ରେମରେ ପଡି ସାଧୁ ପାଲଟି ଗଲୁ କି ??" ମିଶ୍ର ବୁଢା ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣି ନିରବ ରୁହେ । କିଛି କୁହେ ନାହିଁ । 


        ଦିନେ ଗାଁ ଦାଣ୍ଡରେ ଭେଣ୍ଢିଆ ରାମ ଟୋକା ତା ସ୍ତ୍ରୀ କୁ ମାରଧର କରୁଥିଲା । ସବୁ ଚୁପ୍ ଚୁପ୍ ଦେଖୁଥାନ୍ତି ସିନା କେହି ବି ପାଟି ଖୋଲି ରାମକୁ ଆକଟ କରୁନଥିଲେ । ମିଶ୍ର ବୁଢା ରାଗିଯାଇ ବଡ ପାଟିରେ ଗାଳିଦେଇ ରାମକୁ ଚୁପ୍ କଲା । ଗାଁ ଲୋକ ମାନଙ୍କୁ ବି ପଦେଅଧେ ଶୁଣାଇଲା । ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିଜ ନିଜ କାମ କରିବାକୁ ତାଗିତ୍ କରି , ନିଜ ଘର ଆଡକୁ ପାଦ ବଡେଇ ଚାଲିଲା । ତା ମନଟା କିଛି ପରିମାଣରେ ବିଚଳିତ ହେଲା । ବୋଧହୁଏ ମିଶ୍ର ବୁଢୀକୁ ମନେ ପକାଉଥିଲା ।


       ବୁଢା ତ ବାହା ହେଇନି ବୁଢୀ ଆସିଲା କେଉଁଠୁ ? ସେହି ତ ରହସ୍ଯ । ଯାହା ଗାଁ ଲୋକ ଜାଣିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି । ଯାହାକୁ ବୁଢା ନିଜ ଛାତିରେ ଲୁଚେଇ କାଳର ଗର୍ଭରେ ହଜିଯିବାକୁ ଚାହେଁ । କିଏ କେତେ ଟାହି ଟାପୁରା କଲେ ବି , ଚୁପ୍ ରୁହେ । ସେ ଅନେକ ଦିନ ତଳର କଥା । କେତେ ବର୍ଷର ବୁଢାର ବି ମନେ ନାହିଁ । ଖାଲି ଯାହା ରହସ୍ଯଟାକୁ କହିବାକୁ ଜଣେ ଆତ୍ମୀୟ ଟିଏ ଖୋଜୁ ଥିଲା ବୁଢା ।କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଆସିଲେ ବୁଢା ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ବିଚଳିତ ହୁଏ । ଆର ବର୍ଷକୁ ବଞ୍ଚିଥିବ କି ନାହିଁ। ଆଜି ଯେମିତି ହେଲେ ଆତ୍ମୀୟକୁ ଏ ମନର କଥା କହିଦେବ । ବୋଝକୁ ଟିକିଏ ହାଲୁକା କରିବ । 


       କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ପାଇଁ ଗାଁ ଦାଣ୍ଡ ଉତ୍ସବରେ ଫାଟି ପଡୁଛି । ବାଡୁଆ ଝିଅ ଚାନ୍ଦପରି ବରପାତ୍ରଟେ ପାଇବା ପାଇଁ ନୁଆ ଲୁଗା ପିନ୍ଧି ସଜେଇ ହେଇ ଲିଆ ଫଳମୂଳ ଧରି ପୂଜା କୁରୁଛନ୍ତି । ପୁଣି ଆଜି ଜହ୍ନିଓଷା ର ଭଷାଣି ଦିନ । ବାଦ୍ଯ ସାଙ୍ଗକୁ ପରବା ନୃତ୍ଯ ସହିତ ତୁଳସୀ ଦେବୀକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଥରି ପଟୁଆରରେ ବାହାରି ପଡିଲେଣି ଝିଅମାନେ । ଚାକଚକ୍ଯ ଭିତରେ ବୁଢା ବାହାରିଲା ଆତ୍ମୀୟ ଟିଏ ଖୋଜି ନିଜ ମନ କଥା କହିବ ।


     ପହଞ୍ଚିଲା ଯାଇ ଗାଁ ଆମ୍ବ ତୋଟାରେ ଥିବା ଶେଷ ଆମ୍ବ ଗଛ ପାଖରେ । କେତେ ଯେ ନିରଳା ମୁହୂର୍ତ୍ତର କାଟିଛି ଏହାରି ମୂଳରେ , ତାହା ମିଶ୍ର ବୁଢା ହଁ ଜାଣେ । ଗଛ ମୂଳରେ ବସି ପଡିଲା ବୁଢା । ପୂର୍ଣ୍ଣିମାର ରୁପେଲି ଜହ୍ନ ଖୁବ୍ ମନହର ଲାଗୁଥାଏ । ଦୂରରୁ ବାଦ୍ଯଯନ୍ତ୍ର ଆଉ ହୁଳହୁଳିର ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଯାଉ ଥାଏ । ବୁଢା ଖୋଲି ଦେଲା , ସାତ ଦିନର ରହସ୍ଯ । ଆମ୍ବ ଗଛଟା ମଣିଷ ଶରୀର ଧାରଣ କରି ବୁଢା ପାଖରେ ବସି , ଅନେକ ଦିନର ବ୍ଯଥାକୁ ଶୁଣିବାକୁ ଲାଗିଲା ।


     ମିଶ୍ର ବୁଢାର ଡକାୟତ ଯାଯାବର ଜୀବନରରେ ଯବନିକା ପଡିଗଲା ଯେଉଁ ଦିନ ସେ ସୀତାକୁ ଦେଖିଲା । ସେ କାଳ ରାତ୍ରି ଥିଲା ନା ପୂର୍ଣ୍ଣିମାର ସୁଖ ଥିଲା । ଆଜି ବି ବୁଢା ବୁଝିପାରେ ନି । ଯଦି ପୂର୍ଣ୍ଣିମାର ଜହ୍ନ ଥିଲା, ତାହାହେଲେ ମଉଳି ଗଲା କାହିଁକି ? 


       ମିଶ୍ର ବୁଢା ନିଜ ସାଥି ମାନଙ୍କୁ ନେଇ ପଦ୍ମପୁର ଗ୍ରାମକୁ ଚୋରି କରିବାକୁ ଯାଇଥାଏ । ଚୋରିର ସୁରାଗ ଗାଁ ଲୋକ ମାନେ ଜାଣିବା ପରେ ଥରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ । ମିଶ୍ର ବୁଢାର ସାଥି ମାନେ କିଏ କୁଆଡେ ହେଇଗଲେ । ମିଶ୍ର ବୁଢା ନିଜକୁ ବଞ୍ଚେଇବା ପାଇଁ ଗାଁ ଶେଷରେ ଗୋଟିଏ ଚାଳଘରେ ଲୁଚିଗଲା । ସେ ଘରେ କେବଳ ଝିଅଟିଏ ଥିଲା । ଡିବିର ଧିମା ଆଲୁଅରେ ତା ଗୋରା ତକତକ ଡରୁଆ ମୁହଁଟି ମିଶ୍ର ବୁଢାକୁ ଆକର୍ଷିତ କରିଦେଲା । ଆଗରୁ ଏତେ ସୁନ୍ଦର ଝିଅ କେବେ ଦେଖିନଥିଲା । ସମୟ ଟା ସେଠି ଅଟକି ଗଲା । ଝିଅର ନୀରବ ଆଖିରେ ମିଶ୍ର ବୁଢା କୁଆଡେ ହଜିଯାଇଥିଲା । କିଛି ସମୟ ପରେ ସପନର ରାଇଜରୁ ବାସ୍ତବତାକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିଲା । ଝିଅଟିକୁ ଛୁରୀ ଦେଖାଇ ଧମକ ଦେଲା, ସେ ଏଠାରେ ଅଛି ବୋଲି ଯେପରି ନ କୁହେ । ଝିଅଟି ବି ଗାଁ ଲୋକଙ୍କୁ କାହାକୁ ଦେଖିନି ବୋଲି କହିଲା । ବଡବଢିଆ ଲୋକ ସୀତାକୁ ଆକଟ କରି ଚାଲିଗଲେ । ଘର ଭିତରକୁ ଫେରି ସୀତା ଦେଖେ , ମିଶ୍ର ଡକାୟତ ଅଚେତ ହେଇପଡିରହିଛି । 

  

   ଚାଳ ଫାଙ୍କ ଦେଇ ସୂର୍ଯ୍ଯ କିରଣ ମିଶ୍ର ଡକାୟତର ମୁହଁରେ ପଡିବାରୁ ତା ନିଦ ଭାଜିଲା। ସୀତା ହାତରେ ଚା'ପକଟେ ଥରି ଠିଆ ହେଇଥାଏ । ମିଶ୍ର ପାଖରେ କିଛି ଅବୁଝା ରହିଲା ନାହିଁ । ସାରାରାତି ଝିଅଟି ତା ସେବା କରିଛି । କିଛି ନ କହି ମିଶ୍ର ଯିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବା ମାତ୍ର ସୀତା ସେଥିରେ ବାଧା ଦେଲା । ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁସ୍ଥ ନ ହେଲା ପର୍ଯ୍ଯନ୍ତ ସେ ଛାଡିବ ନାହିଁ । ଝିଅଟିର ଅଝଟରେ ମିଶ୍ର ଅଟକି ଗଲା । କେହି ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ତା ଆଗରେ ଅଳି କରିଥିଲା । ମିଶ୍ର ଯେତେବେଳେ ଜାଣିଲା ଝିଅଟି ର ନାମ ସୀତା ବୋଲି । ସାଙ୍ଗେ ସାଙ୍ଗେ ତା ମନେ ଧରଣା ଆସିଗଲା ନାମ ସହିତ ସ୍ବାଭାବଟା ପୁରା ମିଶି ଯାଉଛି । 


     ବାସ୍ ! ତା ପରେ ଦୁନିଆଁ ଠାରୁ ଲୁଚି ଲୁଚି ଏକ ବେନାମ ସମ୍ପର୍କ ଗଢି ଉଠିଲା । କେହି କାହାକୁ କିଛି କହୁନଥିଲେ ମଧ୍ଯ ନିରବତା ଅନେକ କିଛି ପରସ୍ପରକୁ କହୁଥିଲା । ଅନେକ ପ୍ରତିଶୃତି ପରସ୍ପରକୁ ଦେଇ ପକାଇଲେ। ଅପରିଚିତ ଭବିଷ୍ଯତକୁ ନେଇ ପରିଚିତ ସ୍ବପ୍ନକୁ ଦେଖିଲେ । ସେ ସାତ ଦିନରେ ଦୁନିଆଁର ସବୁ ସୁଖ ଅଜାଡି ହେଇଯାଇଥିଲା ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ।


       ଅଷ୍ଟମ ଦିନି ଦିନ ଆଜି ପରି କୁମାର ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଥିଲା। ପଦ୍ମପୁର ଗାଁ ଉତ୍ସବରେ ମାତିଥିଲା । ସୀତାକୁ ତ ଚାନ୍ଦ ପରି ବରଟେ ମିଳିଯାଇଛି , ପୂଜା କରିବାର ଆବଶ୍ଯକ କଣ ? ବିଡମ୍ବିତ ଭାଗ୍ଯତ ମଣିଷର ସହଜାତ । ଗାଁ ଲୋକ ମାନେ ସବୁ ଜାଣିଗଲେ । ସୀତା ଘର ଆଗରେ ମିଶ୍ର ଡକାୟତକୁ ମାରିବା ପାଇଁ ଗାଁ ଲୋକ ଭିଡ ଜମାଇଲେ । ସେ ଦୁହେଁ ଖସି ପଳେଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ସମୟରେ ସୀତାକୁ ବହୁତ ଜୋରେ କେହି ଫୋପାଡି ଥିବା ପଥରଟା ଆସି ମୁଣ୍ଡରେ ବାଜିଲା ଆଉ ଧାର ଧାର ରକ୍ତ ବୋହିବାକୁ ଲାଗିଲା । ତଥାପି ସେମାନେ ଘଞ୍ଚ ଜଙ୍ଗଲ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ ।  

 

   ଗୋଟିଏ ଗଛ ମୂଳରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ । ଦୁହିଁଙ୍କ ମୁହଁରେ ଭାଷା ନ ଥାଏ । ଆଖିରେ ଲୁହର ଝରଣା । ସେଇଠି ମିଶ୍ର ଡକାୟତ କୋଳରେ ସୀତା ସବୁ ଦିନ ପାଇଁ ଶୋଇ ପଡିଲା । ପୂର୍ଣ୍ଣିମାର ତୋଫା କିରଣରେ ସୀତାର ମୁହଁ ଟି ସଦ୍ଯ ଫୁଟିଥିବା କଇଁ ଫୁଲର କଢି ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା । 


      ମିଶ୍ର ବୁଢା ସୀତାର ହାତରେ ଶଙ୍ଖା ଦୁଇପଟ ପିନ୍ଧେଇନି , କି ମଥାରେ ନାଲି ସିନ୍ଦୂର ଟାଣି ଦେଇନି, ତଥାପି ସୀତା ତା ହୃଦୟରେ ସ୍ତ୍ରୀ ର ଆସନଟେ ମାଡି ବସିଲା ସେଦିନ ଠାରୁ । ଏହି କଥା ମିଶ୍ର ବୁଢାର ଗାଁ ଲୋକ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ ।


   ଆଜି ବି ପୂର୍ଣ୍ଣିମା , ସେ ତୋଫା ଜହ୍ନ । ଏତେ ଦିନ ତଳରୁ ଛାତି ତଳେ ସାଇତା କଥାକୁ ବୁଡା ସେ ଆମ୍ବ ଗଛକୁ କହିଦେଲା । ବୋଝ ଟିକିଏ ହାଲୁକା ହେଇଗଲା ମିଶ୍ର ବୁଢାର । ଅଣ୍ଟାରୁ ବାନ୍ଧି ଥିବା ଗାମୁଛାକୁ ଖୋଲି ତଳେ ବିଛେଇ ଦେଲା। ତା ଉପରେ ଗଡି ଯାଇ , ପୂର୍ଣ୍ଣିମାର ଜହ୍ନକୁ ଦେଖିବାକୁ ଲାଗିଲା । 


   ତା ପର ଦିନ ବୁଢା ଆଉ........



Rate this content
Log in

More oriya story from Lipsa Acharya

Similar oriya story from Tragedy