Click here for New Arrivals! Titles you should read this August.
Click here for New Arrivals! Titles you should read this August.

Arati Sahoo

Inspirational


2.0  

Arati Sahoo

Inspirational


କୋରେଇ ଫୁଲର ବାସ୍ନା

କୋରେଇ ଫୁଲର ବାସ୍ନା

5 mins 639 5 mins 639

- ଏ ବାପା , ମୋତେ କେନ ଯାଗାଥି ଲୁଚେଇ ଦିଅ ଗୋ । ମୋର ବୁଆ ଯେନ୍ତା ଜାନି ନାଇଁ ପାରବ ।


ଷୋହଳ ବର୍ଷର ବଣୁଆଣି କିଶୋରୀ କୁରେଇ ଧାଇଁ ଆସି ମୋ ପାଦ ଯୋଡ଼ାକୁ ଭିଡି଼ ଧରିଲା । ତାର ବାପା ତାକୁ ଜୋର ଜବରଦସ୍ତି ବଣୁଆ ସର୍ଦ୍ଦାର ବାଘା ସହ ବିବାହ କରିଦେବ ବୋଲି ତାକୁ ଗୋଡାଇଛି । ତେଣୁ ସେ ମୋ ପାଖରେ ଶରଣ ପଶୁଛି ।


ସୁନ୍ଦରଗଡର ହେମଗିରୀର ଏକ ଜଙ୍ଗଲୀ ଗ୍ରାମରେ ମୁଁ ଏକ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଶିକ୍ଷକ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥାଏ । ବଣ ପାହାଡ଼ ଆଚ୍ଛାଦିତ ସୁନ୍ଦର ମନ ମୋହକ ସ୍ଥାନ । ମୋର ବାସସ୍ଥାନରୁ ଅଦୂରରେ ବହି ଯାଉଥାଏ ଏକ ପାହାଡି଼ ଝରଣା । ଶାଳ ,ପିଆଶାଳ ,ଡିମିରି , ମହୁଲ , ପଲାଶ , ଶିମିଳି ଇତ୍ୟାଦି ଗଛର ବେଷ୍ଟନିରେ ଜାଗାଟି ଅତ୍ୟନ୍ତ ମନୋରମ ହୋଇଥାଏ । ତା ଛଡ଼ା କୋରେଇ ଫୁଲର ବାସ୍ନାରେ ମନ ବିଭୋର ହୋଇ ଉଠୁଥାଏ । ଯେହେତୁ ଏହା ମାଓ ପ୍ରଭାବିତ ସ୍ଥାନ ତେଣୁ ମୋର ପରିବାରକୁ ମୁଁ ସାଙ୍ଗରେ ରଖିବାକୁ ଭୟ କରୁଥାଏ । କେବେ କେମିତି ଝିଅର ଛୁଟି ହେଲେ ଆଠ ଦଶ ଦିନ ପାଇଁ ଆସନ୍ତି ସେମାନେ ।


କୁରେଇ , ସାବନା ରଙ୍ଗର ସୁନ୍ଦରୀ ଝିଅଟିଏ । କଳା ମିଚିମିଚି କୁଞ୍ଚୁକୁଞ୍ଚିଆ ଚୁଟି । ଆକର୍ଷଣୀୟ ତୀଖ ଗଢ଼ଣ । ସବୁଠାରୁ ଉଲ୍ଲେଖଯୋଗ୍ୟ ବିଶେଷତ୍ୱ ହେଉଛି , ତା କେଶରେ ସବୁବେଳେ ଗୋଛେ କୋରେଇ ଫୁଲ ନାଇଥାଏ । ସେ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ସୁଗନ୍ଧ ତା ଆଗମନର ସୂଚନା ଦିଏ । ଛଅ ବର୍ଷର ହୋଇଥିଲା ବେଳୁ ମୁଁ ତା ସହ ଜଡ଼ିତ । ମୋତେ ସେ ବାପା କଣ ପାଇଁ ଡାକିଲା , କିଏ ତାକୁ ଶିଖାଇଲା ଜଣା ନାହିଁ କିନ୍ତୁ ମୋତେ ତାର ବାପା ଡାକ ବେଶ ଆହ୍ଲାଦିତ କରୁଥିଲା , ସତେ କି ମୋ ଝିଅ ମାମୁନି ମୋତେ ଡାକୁଛି । କୁରେଇ ପ୍ରାୟ ମୋ ପାଖରେ ପାଖରେ ରହିଥାଏ । ଘରେ ୟାଡୁ ସ୍ୟାଡୁ କାମ କରେ , ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପାଠ ବି ପଢେ । ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରି ପଚାରି ମୋତେ ନୟାନ୍ତ କରେ ।


- ବାପା , ସକାଲେ ସୁରୁଜ ଦେବତା ପୁରୁବରେ ବାହାରସନ , ଆରୁ ସଁଜବେଲେ ପଶ୍ଚିମରେ ବୁଡ଼ସନ୍ , କେନ୍ତା କରି ?


ମୁଁ ଉତ୍ତର ଦେବା ପୂର୍ବରୁ ସେ କହେ


- ମୁଇଁ ଜାନେ , ହେଇ ଧରତୀ ପେନୁର ତଲରୁ ତଲରୁ ଯାଇ ଫେର ପୁରୂବଥି ବାହାରସନ୍ ।


- ଏ ବାପା , ବର୍ଷା କେନଠୁ ହେଇସି ଗୋ ?


ଉତ୍ତର ବି ନିଜେ ଦିଏ ।


- ଇଁଦର ଦେବତାର ହାଥୀ ସୁଁଡରେ ପାଏନ ଢାଲଲେ ବର୍ଷା ହେଇସି ।


- ବାପା , ତମର ନନିକେ ଏହାଦେ ନାଇଁ ଆନବାର ଯେ । ତାକେ ଆନବ ବାପା , ମୁଇଁ ତାକେ ମକର ବନାମି ।


ଏମିତି ଚବିଶ ଘଣ୍ଟା ବକର୍ର ବକର୍ ହେଉଥାଏ , କ୍ଷଣକ ପାଇଁ ତା ପାଟି ବନ୍ଦ ନାହିଁ । ମୋତେ ମଧ୍ୟ ଭଲ ଲାଗେ । ମାମୁନି ପାଖରେ ଅଛି ଭଳି ଅନୁଭବ ହୁଏ ।


ଦିନେ ଖେଳୁ ଖେଳୁ ଚିତ୍କାର କଲା , ସାଁପ , ସାଁପ ।


ମୁଁ ବାହାରକୁ ଯିବା ବେଳକୁ ସେ ସାପଟିକୁ ଲାଞ୍ଜରୁ ଧରି ସାରିଥିଲା । ତାର ମୁଣ୍ଡକୁ ଗୋଟିଏ ଗଛରେ ପିଟି ମାରିଦେଲା ।


ମୁଁ ପଚାରିଲାରୁ , ମୁକ୍ତା ଦନ୍ମପନ୍ତି ଦେଖାଇ ହସି ହସି କହିଲା ,


- କାଏଁ ଯେ ନାଇଁ ମାରମି । ମୋର ମା ତରକାରୀ ବନାବା । ବେଜାଇଁ ସୁଆଦ ଗୋ ବାପା । ତୁମେ ଖାଇବ କାଏଁ ?


ଦେଖୁ ଦେଖୁ ମୋ ସାମନାରେ ସେ ବଡ଼ ହୋଇଗଲା । କୁରେଇ ପାଇଁ ସବୁ ଟୋକା ପାଗଳ ସେ ଗାଆଁରେ । ହେଲେ କୁରେଇ ମନ ଦେଇଥିଲା ପାଖ ଗାଆଁର ଶିବନୁ କୁ । ଶିବନୁ ମୋର ପୂର୍ବତନ ଛାତ୍ର ଥିଲା । ଅତ୍ୟନ୍ତ ମେଧାବୀ । କର୍ଦ୍ଦମରେ ପଙ୍କଜ ସଦୃଶ୍ୟ । ନିଜ ପରିବାରକୁ ଏକ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ର ପରିଚୟ ଦେବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସେ ବୁର୍ଲାରୁ ବି ଟେକ କରି ରାଉରକେଲା ଇସ୍ପାତ କାରଖାନାରେ କନିଷ୍ଠ ଯନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ ଯୋଗ ଦେଲା । କେମିତି କେଜାଣି କୁରେଇ ସହିତ ତାର ଭାବ ଦିଆ ନିଆ ହେଲା ? ବୋଧେ ପରୋକ୍ଷରେ ଏହାର ସୂତ୍ରଧର ମୁଁ ହିଁ ଥିଲି । ସେ ଛୁଟିରେ ଗାଆଁକୁ ଆସିଲେ ମୋର ପାଦ ଛୁଇଁବା ପାଇଁ ନିଶ୍ଚିତ ଆସୁଥିଲା । ଏହିଠାରେ ହିଁ ସେ ଦୁହିଁଙ୍କ ପ୍ରେମର ଅଙ୍କୁରୋଦ୍ଗମ ହୋଇଥିଲା ବୋଧହୁଏ ।


ଅନେକ ସମୟରେ ମୁଁ ସେ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଏକତ୍ର ଦେଖିଛି । ଦୁହିଁଙ୍କ ଭିତରେ ଥିବା ସର୍ବଥା ପବିତ୍ର ସମ୍ବନ୍ଧକୁ ଅନୁଭବ କରିଛି । ଯେହେତୁ ଦୁହେଁ ଯାକ ମୋ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆସିଥିଲେ ତେଣୁ ଶାଳୀନତା ତାଙ୍କର ସ୍ଵଭାଵଗତ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା । ପ୍ରାୟ ମୋ ବାସଗୃହର ପାଖାପାଖି ସେମାନେ ତାଙ୍କର ମିଳନସ୍ଥଳି ସ୍ଥିର କରିଥିଲେ । କୁରେଇ ନିଜର ସୁଲଳିତ କଣ୍ଠରେ ଗୀତ ଗାଉଥିଲା ତା ସହ ବଂଶୀରେ ତାଳ ମିଳଉଥିଲା ଶିବନୁ । ମୁଁ ନିଜକୁ ଲୁକ୍କାୟିତ କରି ତାଙ୍କର ମିଳନର ନୀରବ ଦ୍ରଷ୍ଟା ଓ ପ୍ରେମର ଗୁପ୍ତ ସାକ୍ଷୀ ହେଇ ଯାଉଥିଲି । ମୁଁ କୁରେଇକୁ କେବେ ଯେ ମାମୁନି ସ୍ଥାନରେ ରଖି ପକାଇଥିଲି ଜଣା ନାହିଁ ।


ସେହି କୁରେଇ ଓ ତାର ପ୍ରେମ ଆଜି ସଂକଟାପନ୍ନ । ନିଜକୁ ମୁଁ ଅସମର୍ଥ ପାଇଥିଲି ଯେତେବେଳେ ତାର ବାପା ତାକୁ ଟାଣି ଟାଣି ଅମାନୁଷିକ ଭାବେ ନେଇ ଯାଇଥିଲା । ଶିବନୁ ସହ ତାର ସମ୍ପର୍କ ବିଷୟରେ ସେ ଜାଣି ପାରିଥିଲା ଯାହା କି ତାକୁ କ୍ରୋଧାନ୍ଧ କରିଦେଇଥିଲା । କାରଣ ଶିବନୁ ଥିଲା ତା ବଇରୀ ର ପୁଅ । ଦୁଇ ଗ୍ରାମ ମଧ୍ୟରେ ବୈମନସ୍ୟ ଅତି ଉଗ୍ର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲା । କୁରେଇର ନିରୀହ ଆଖି ଦୁଇଟି ସତେକି ମୋତେ ଅଭିଶାପ ଦେଉଥିଲେ । ଏହା ଏକ ବଣୁଆ ଜନବସତି । ତାଙ୍କର ନିଜର ନିୟମ କାନୁନ୍ ଅଛି । ସେଥିରେ ହସ୍ତକ୍ଷେପ କଲେ ଜୀବନ ହରାଇବାର ଆଶଙ୍କା ଥିବାରୁ ମୁଁ ନିର୍ଲିପ୍ତ ରହିଲି । ଯଦି ଚ ମୋର ବିବେକ ମୋତେ ବାରମ୍ବାର ଚୋଟ ମାରୁଥିଲା ।


କିନ୍ତୁ ସେ ଦୁହିଁଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୋର ଚିନ୍ତାକୁ ଅବ୍ୟାହତ ରଖି ପାରିଲି ନାହିଁ ।


ଦିନେ ରାତିରେ ମୁଁ ଗୋଟାଏ ଟ୍ୟୁସନ୍ ରୁ ଫେରୁଥାଏ । ଗଁ ଗଁ ସଁ ସଁ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ମୋ ମନରେ ଛନକା ପଶିଲା । ଟର୍ଚ୍ଚ ମାରି ପାଦଚଲା ରାସ୍ତା ଛାଡ଼ି ଟିକେ ଜଙ୍ଗଲ ଭିତରକୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲି ସେ ଶବ୍ବଟିକୁ ଅନୁସରଣ କରି । କୋରେଇ ଫୁଲର ମତୁଆଲା ବାସ୍ନା ନାକରେ ବାଜିଲା । ମୁଁ ଆହୁରି ଆଶଙ୍କିତ ହୋଇ ପଡ଼ିଲି । ଯାହା ଦେଖିଲି , ମୋର ଆଖି ବିସ୍ଫାରିତ ହୋଇଗଲା । ମସ୍ତିଷ୍କରେ ରକ୍ତ ଜମାଟ ବାନ୍ଧିଗଲା । ଆଖିରୁ ଜୁଳୁଜୁଳିଆ ପୋକ ବାହାରିଲେ । ଏ କଣ ! କୁରେଇ ପଡ଼ିଛି କ୍ଷତାକ୍ତ ହୋଇ ଅର୍ଦ୍ଧନଗ୍ନ ଅବସ୍ଥାରେ ,ରକ୍ତରେ ଭାସୁଛି ତାର ହଳଦିଆ ଶାଢ଼ୀ । ସମଗ୍ର ଶରୀର ପ୍ରମାଣ ଯୋଗାଉଛି ତା ଉପରେ ହୋଇଥିବା ପାଶବିକ କୁକର୍ମର । ଧର୍ଷିତା ହୋଇଛି ସିଏ । ପଶ୍ଚାତାପରେ ମୁଁ ନିଜ ସହିତ ଦୃଷ୍ଟି ମିଳାଇ ପାରୁ ନଥିଲି । ଏସବୁ ପାଇଁ ଦାୟୀ କେବଳ ମୁଁ ଭଳି ମୋତେ ଲାଗୁଥିଲା । ମୋତେ ମୋ ଝିଅ ମାମୁନିର ନିଷ୍ପାପ ମୁହଁ ଦେଖା ଯାଉଥିଲା । ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ମୁଁ ତାକୁ ନିଜ ଘରକୁ ନେଇ ଆସି , ଫୋନରେ ଡାକ୍ତର ଡାକିଲି । ପୋଲିସକୁ ମଧ୍ୟ ଖବର ଦେଲି । ମୁମୂର୍ଷୁ କୁରେଇର ଭୟ ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣା କାତର ଦୃଷ୍ଟି ମୋତେ ବ୍ୟାକୁଳ କରୁଥାଏ । । ପ୍ରାଥମିକ ଚିକିତ୍ସା ପରେ ସେ ଟିକେ ସୁସ୍ଥ ହେଲା ଓ ପ୍ରଳାପ କରିବାକୁ ଲାଗିଲା । ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ ପ୍ରଳାପକୁ ଏକତ୍ର କରି ମୁଁ ଜାଣି ପାରିଲି ଯେ ବାଘା ଓ ତାର ସାଙ୍ଗମାନେ ମିଶି ରାଗ ସୁଝାଇବାକୁ ଏ କୁକର୍ମ କରିଛନ୍ତି ।


ଏହି ଘଟଣାରେ ସମ୍ପୃକ୍ତ ହୋଇ ମୋର ଜୀବନ ମଧ୍ୟ ବିପନ୍ନ ହୋଇ ପଡ଼ିଲା । କୁରେଇର ବାପା ଆସି ପୋଲିସ ସାମନାରେ ତାକୁ ନେଇଗଲା ଓ ମୋତେ ଧମକ ଦେଇ ଗଲା । ପୋଲିସ ମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନମାନଙ୍କରେ କିଂକର୍ତ୍ତବ୍ୟବିମୂଢ଼ ହୋଇ ଯାଆନ୍ତି । ମୋର ବାରଣ ସତ୍ତ୍ଵେ ମୋ ସୁରକ୍ଷା ନିମନ୍ତେ ମଧ୍ୟ କିଛି କମାଣ୍ଡୋ ନିଯୁକ୍ତ ହେଲେ । ଏବଂ ତୁରନ୍ତ ସ୍ଥାନାନ୍ତରଣ ନିମନ୍ତେ ଦରଖାସ୍ତ ଦେବାପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ହେଲା ଉପରୁ ।


ମୁଁ ସେଠାରୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ହୋଇ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଗ୍ରାମରେ ଶିକ୍ଷକତା କଲି । ଦିନେ ଖବରକାଗଜର ମୁଖ୍ୟ ପୃଷ୍ଠାରେ କୁରେଇ ଓ ଶିବନୁର ଫଟୋ ଦେଖି ଚମକି ପଡ଼ିଲି । ବାଘା ସହ ଆଉ କେତେକ ମାଓବାଦୀଙ୍କୁ ଗିରଫ କରେଇଛନ୍ତି ଏ ଦୁଇଜଣ । ତାଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କାହାଣୀ ଛପା ହୋଇଥିଲା । ଶିବନୁ କୁରେଇକୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ଅଗୋଚରରେ ତା ବାପା ଓ ବାଘା ଆଖିରେ ଧୂଳି ଦେଇ ରାଉରକେଲା ନେଇ ଯାଇଥିଲା ଓ ଅନେକ ସଂସ୍ଥା ସହ ମିଳିମିଶି ଏହି ଯୋଜନାକୁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରିଥିଲା । ସାକ୍ଷାତକାରରେ ସେମାନେ ଦୁହେଁ ମୋତେ ପଥପ୍ରଦର୍ଶକ ଓ ପ୍ରେରଣା ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ । ଯଥାର୍ଥ ପ୍ରତିଶୋଧ ନେଇ ଥିଲା କୁରେଇ ତା ପ୍ରତି ହୋଇଥିବା ଅତ୍ୟଚାରର । ତାଙ୍କର ପ୍ରେମର ମଧ୍ୟ ଜୟ ହୋଇଥିଲା । ମୋର ମୁଣ୍ଡରୁ ମସ୍ତବଡ ଏକ ବୋଝ ଓହ୍ଲେଇ ଯାଉଥିଲା ।


କୋରେଇ ଫୁଲର ମନ ମତାଣିଆ ସୁଗନ୍ଧ ମୋତେ ଅଚାନକ ବିଭୋର କଲା । ସୁଗନ୍ଧର ଉତ୍ସ ଖୋଜିବାକୁ ମୁଁ ବାହାରକୁ ଅନାଇଲି । କୁନି ଝିଅଟିଏ ଗୋଛାଏ କୋରେଇ ଫୁଲ ଧରି ମୋତେ କହୁଥିଲା ,

- ସାର୍ , ଏତେ ତାରା ଆକାଶଥି , ଆରୁ ଅନ୍ଧାର ରାତି । ଗୁଟେ ସୁରୁଜ ଦେଖ , ଦିନ୍ ଟାକେ କେନ୍ତା ଫର୍ଚ୍ଚା କରି ଦେଉଛେ ।


ମୁଁ ହସୁଥିଲି ତା କଥା ଶୁଣି ।


ଦୂରରୁ ପିଲାମାନଙ୍କ ସମବେତ ସ୍ଵର ଭାସି ଆସୁଥିଲା,


ଅଜ୍ଞାନ ତିମିରାନ୍ଧସ୍ୟ ଜ୍ଞନାଞ୍ଜନ ଶଳାକୟା ............










Rate this content
Log in

More oriya story from Arati Sahoo

Similar oriya story from Inspirational