ଧୂଆଁ ଧୂଆଁ ଆକାଶ

ଆକାଶ ଖୁବ ଧୂଆଁ ଧୂଆଁ. ନିଶ୍ଚୟ ବରଷିବ ଏଇ ଟିକେ ସମୟ ପରେ ବୋଲି ଭାବି ଛତାଟା ଆଣି ଦେବାକୁ ମିନତିଙ୍କୁ ଡାକ ପକେଇଲା ଶୁରେଶ ତ ଝିଅ ଆସି କହିଲା ତୁମେ ଛତା ନେଇ ଗଲେ ମୁଁ ସ୍କୁଲ କେମିତି ଯିବି ବାପା ତ ଶୁରେଶ କହିଲା ହଁ ହଁ ସତକଥା କହିଛୁ ଝିଅ ଛତା ଟାଣି ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସ୍କୁଟି ଚଲେଇ ପାରିବିନି. ଏ ଯେଉଁ ବର୍ଷା ତୋଫାନ ମାଡି ଆସିଲାଣି ଏଥିରେ କୋଉ ଛତା ଟାଣି ସ୍କୁଟି ଚଲେଇ ହେବ!ଦେଲ ଦେଲ ମିନତି ମୋ ରେନ କୋର୍ଟଟି ଦେଲ, ପୁରୁଣା ହେଉ ଅବା ଠାଏ ଠାଏ ଫାଟୁ ଚଳି ଯିବ. ମିନତି କହିଲେ ସକାଳୁ ବାଇକି ଡ଼ିକିରେ ରେନକୋର୍ଟ ରଖି ପୁଅ ଯାଇଛି କଲେଜ. ହଉ ହଉ ମୁଁ ଚାଲିଯାଉଛି. ମୋ ପୁଅ କେଡେ ହୁସିଆର ଯେ କାଳେ ବର୍ଷା ହେବ ଭାବି ଆଗୁଆ ସତର୍କ ରହିଛି. ସେହି ଖୁସିରେ ମୋ ସ୍କୁଟି ଗଡ଼ିଯିବ ଆପଣା ଛାଏଁ ଅଫିସ ଯାଏଁ. ଆଶଙ୍କା ଓ ଦ୍ଵିଧାଗ୍ରସ୍ତ ମନ ମିନତିଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପାଇଁ. ଧୂଆଁ ଧୂଆଁ ଆକାଶକୁ ଦେଖି ମିନତି ମୁଣ୍ଡିଆ ମାରି ଚାଲିଥିଲେ. ଆଉ ବାଟ ସାରା ଶୁରେଶ ପିଲାଦିନ କଥା ଭାବୁଥିଲେ. ବାପା ଆଣିଦେଇଥିବା ଦୁଇଟି ଛତାର ରଙ୍ଗକୁ ନେଇ ସେ ତାଙ୍କ ବଡଭାଇଙ୍କ ଉପରେ କେତେ ରାଗିଥିଲେ ସେତେବେଳେ!କାରଣ ରଙ୍ଗ ବେରଙ୍ଗ ଛତା ଟା ପରେଶ ଆଗ ନେଇ ଯିବା ପରେ ବୋଉ ଯେତେ ବୁଝାଉଥିଲା କି ତୋର ରଙ୍ଗୀନ ଛତା ନହେଲେ କଣ ହେଲା ଫୋଲଡିଂ ଛତା ଖୁବ ପୋର୍ଟେବୁଲ ଯୋଉଭଳି ସ୍କୁଲ ବ୍ୟାଗ ହେଉ ତହିଁ ରେ ରଖିପାରିବୁ ଛତା.ଭାଇ ର ତ ବେଣ୍ଟ ଲଗା ତାକୁ ସମ୍ଭାଳିବାକୁ ପଡିବ ନିଜ ଛତା. ଶୁରେଶ ବୋଉ କଥାରେ ଧ୍ୟାନ ନଦେଇ କହୁଥିଲା ବର୍ଷାରେ ଓଦା ହେଲା ପରେ ଛତାକୁ ସମ୍ଭାଳିବାକୁ ପଡିବ ନିଶ୍ଚୟ . ପୋର୍ଟେବୁଲ ହେଉ କି ନହେଉ. ବାପା କିନ୍ତୁ ସେଇ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଆଉ ଗୋଟେ ରଙ୍ଗୀନ ଛତା ଆଣିଦେଇଥିଲେ ଶୁରେଶ ପାଇଁ ଆଉ ନିଜେ ଶୁରେଶ କଚାଡି ଭାଙ୍ଗିଥିବା ପୋର୍ଟେବୁଲ ଫୋଲଡିଂ ଛତା ନେଇ ସାଇକେଲ ଠେଲି ଠେଲି ଅଫିସ ଯାଉଥିଲେ ଅଧା ଓଦା ହୋଇ. ଶୁରେଶ ଛତା ଭାଙ୍ଗି ଦେଇଥିବାରୁ ବାପା ଓଦା ହୋଇ ଯାଉଛନ୍ତି ନଭାବି କହୁଥାଏ ଦେଖିଲୁ ବୋଉ ସେ ଛତା ର କରାମତି!ମୁଁ ଏମିତି ଓଦା ହୋଇଥାନ୍ତି. ବୋଉ କହେ ହଉ ବାପା ହେଲେ ବୁଝିବୁ. ସତକୁ ସତ ଏବେ ବାପା ହେଲା ପରେ ସେ ବୁଝିଯାଇଛି. ଛତା ହେଉ ଅବା ବର୍ଷାତି, ଆଗ ପିଲାଙ୍କ କାମରେ ଲାଗୁ. ପରେ ତା ନିଜ ସୁବିଧା ଅସୁବିଧା. ଖାଲି କଣ ଏତିକି!ମାମୁଁ ଏକା ଭଳି କିନ୍ତୁ ଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ଆଣିଦେଇଥିବା ବର୍ଷାତିକୁ ନେଇ କଣ କମ କଳି ଲଗାଇଥିଲା ସେ କହିକି ଯେ ଦ୍ୱିତୀୟ ପୁଅ ହୋଇ ମୁଁ କଣ ପାପ କରିଛି ଯେ ମୋର ପସନ୍ଦ ଅପସନ୍ଦ ର ମାନେ ନାହିଁ. ପ୍ରଥମାଷ୍ଟମୀ ବୋଲି ଭାଇ ତା ମନ ପସନ୍ଦ ରଙ୍ଗର ବର୍ଷାତି ନେଇଯିବ. ରାତି ରାତି ବାପା ତା ଲାଗି ବଡ଼ ଭାଇ ପରେଶ ପରି ବର୍ଷାତିର ରଙ୍ଗ ପରି ବର୍ଷାତିଟିଏ ନେଇ ଓଦା ହୋଇ ଘରକୁ ଫେରିଥିଲେ. ଆଜି ସେଇସବୁ କଥା ମନେପଡ଼ିଗଲା ତ ଧୂଆଁ ଧୂଆଁ ଆକାଶରୁ ଖସି ପଡୁଥିବା ବରକୋଳିଆ ଟୋପା ତାକୁ ଫୁଲ ପରି ଲାଗୁଥିଲା.
    ବାପା ସେଇ ପଡିଲେ ଯେ ଆଉ ଉଠିଲେନି. ଚାଲିଗଲେ କିଛି ମାସ ପରେ ଆଉ ସେତେବେଳକୁ ଦୁଇଭାଇ ବାହା ଚୋରା ହୋଇସାରିଥିଲେ ବି ଭାଗବଣ୍ଟା ବେଳେ ସମାନ ସମାନ ବଣ୍ଟନ ପରେ ଭାଇ ଯେବେ ବୋଉକୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ଯିବାକୁ ଯିଦ ଧରିଥିଲା ସେତେବେଳେ ଶୁରେଶ କାହିଁକି କହିନଥିଲା କି ନା ନା ଭାଇ ବୋଉକୁ ମୁଁ ନେଇଯିବି ମୋ ସଙ୍ଗେ କାରଣ ବାପା କହିଥିଲେ ପରେଶ ର ତ ପିଅନ ଚାକିରୀ ଓ ଅଳ୍ପ ଦରମା . ମୋ ଅନ୍ତେ ବୋଉକୁ ତୁ ନେଇଯିବୁ ଶୁରେଶ. ବରଂ ଭାଇ ଉପରେ ବୋଉର ସବୁ ଦାଇତ୍ୱ ନ୍ୟସ୍ତ କରି ଶୁରେଶ ସେଇ ସହରକୁ ଆସିଥିଲା ଯେ ଏଯାଏଁ ଦିନେ ମଧ୍ୟ ବୋଉକୁ ଦେଖିବାକୁ ଯାଇନି ଗାଁ କୁ,ତ ଆଜି ବାପା ଭୂମିକାରେ ଜଡ଼ସଡ଼ ହୋଇ ଓଦା ହେଲାବେଳେ ବୋଉ କାହିଁକି ଏତେ ମନେପଡୁଥିଲା କେଜାଣି ତ କିଏ ସବୁ ହାଁ ହାଁ କହୁ କହୁ ଶୁରେଶ ନିଜକୁ ହସ୍ପିଟାଲରେ ଆବିଷ୍କାର କଲା. ସ୍ତ୍ରୀ ମିନତି, ପୁଅ ଝିଅ ଓ ଅଫିସ ଷ୍ଟାଫ୍ ସମସ୍ତେ ତା ବେଡ଼ ଚାରିପଟେ ଠିଆ ହୋଇ କାନ୍ଦୁଥିଲା ବେଳେ ବଡ଼ଭାଇ ପରେଶ ଠିଆ ହୋଇ କହୁଥିଲେ ବ୍ୟସ୍ତ ହୁଅନା ଶୁରେଶ!ବୋଉ ତତେ ଗୋଟେ କିଡ଼ନୀ ଦେଇ ବଞ୍ଚେଇ ଦେଇଛି. ଶୁରେଶ ଧାଇଁଯାଇ ବୋଉକୁ ଦେଖିବାକୁ ଉଠି ପାରୁନଥିଲା ବେଳେ ଭାଇ ପଛରୁ ଭିଡି ଧରି କହୁଥିଲା ବାପା ହେଲୁଣି ଏଯାଏଁ ବାୟା ଵୁଦ୍ଧି ଗଲାନି. ଆରେ ବୋଉ ସିନା ମୋ ପାଖେ ଥାଏ ହେଲେ ସବୁବେଳେ ପରା ତୋରି କଥା କହେ ଯେ ବାପା କାଳେ ତାକୁ କହିଯାଇଥିଲେ ସାନପୁଅ ଶୁରେଶ ଆମର ଭାରି ଅବୁଝା, ତାକୁ ଟିକେ ଭଲରେ ବୁଝେଇଦେବ. ଭଲ ହେଲାପରେ ଶୁରେଶ ବୋଉକୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲା ସତ ହେଲେ ଡକ୍ଟର କହିଥିଲେ ସରି, ଶତ ଚେଷ୍ଟା ସତ୍ୱେ ଆମେ କେହି ଆପଣଙ୍କ ମାଆ ଙ୍କୁ ବଞ୍ଚେଇ ରଖି ପାରିଲୁନି. ମରିବା ପୂର୍ବରୁ ମାଉସୀ ଖାଲି ସାନ ପୁଅ କଥା କହୁଥିଲେ ଯେ ଶୁରେଶ ମୋର ଲାଗିଲା ଡାକ୍ତର ବାବୁ ତାକୁ ବୁଝେଇଦେବ. ଶୁରେଶ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ଲୋଟି ପଡିଲା ବେଳେ ବଡ଼ଭାଇ ପରେଶ ତାକୁ ବୁଝେଇ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ କହୁଥିଲେ ଆରେ ମୁଁ ପରା ବାପା ସମାନ ତୋ ବଡ଼ଭାଇ ଅଛି, ବ୍ୟସ୍ତ କାହିଁକି, ସବୁ ଠିକ ହୋଇଯିବ.ଧୂଆଁ ଧୂଆଁ ଆକାଶ ଏବେ ଖୁବ ପରିଷ୍କାର ଦେଖାଯାଉଥିଲା ସମସ୍ତଙ୍କୁ କିନ୍ତୁ ଶୁରେଶକୁ ତଥାପି ଆକାଶଟା ଖୁବ ଧୂଆଁ ଧୂଆଁ ମନେ ହେଉଥିଲା.