Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!
Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!

Tankadhar Majhi

Tragedy Thriller


4.2  

Tankadhar Majhi

Tragedy Thriller


ଚରିତ୍ରହୀନ

ଚରିତ୍ରହୀନ

4 mins 174 4 mins 174

ଚରିତ୍ରହୀନ


ବରିଷ୍ଠ ଅଧିକାରୀ ମି. ରାଜେଶ ଜେଲ ପରିସରକୁ ଇନଭେଷ୍ଟିଗେସନ୍ ରେ ଯିବା ନିମନ୍ତେ ଦିନ ଧାର୍ଯ୍ୟକଲେ । କୌଣସି ସୂତ୍ରରୁ ଆଗମନର ବାର୍ତା ପାଇବା ପରେ ଜେଲ ପରିସରକୁ ସ୍ଵଚ୍ଛ, ନିର୍ମଳ ଓ ରଙ୍ଗବେରଙ୍ଗରେ ସୁସଜ୍ଜିତ କରାଯାଇଥିଲା । 


ସକାଳ ଦଶଟା ବେଳେ ସାଥି କର୍ମଚାରୀ ଓ ହାବିଲଦାର ସହ ଜେଲ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ । ସମ୍ମୁଖବର୍ତ୍ତୀ କୋଠରୀ ଆଡ଼େ ଦେଖିଲେ, ମୋଟା କଳା ଡେଙ୍ଗା ଲୋକ ଜଣେ ହାତରେ ହାତ କଡି ଓ ଗୋଡକୁ ଶିକୁଳିରେ ଛନ୍ଦିଥିବା ବେଳେ ଅର୍ଧନିଦ୍ରାରେ ଶୋଇଛି । ସେ ଲୋକ ମି.ରାଜେଶ ଆଡ଼କୁ ଭ୍ରୁକୁଞ୍ଚିତ କରି ଚାହିଁଲା ଅଥଚ ପଛରେ ଥିବା ସେ ହାବିଲଦାର ବଡ଼ ବଡ଼ ନିଶକୁ ଦେଖୁଥିଲା । ସେଇଠୁ ଲେଉଟି ଅନ୍ୟ କୋଠରୀ ଆଡକୁ ମି. ରାଜେଶ ଆଙ୍ଗୁଳି ଇଙ୍ଗିତ କଲେ । ସେଇଠି ରାଷ୍ଟ୍ର ଦ୍ରୋହ, ଶାନ୍ତିଭଙ୍ଗ ଅଭିଯୋଗରେ ଜଣେ ଦଣ୍ଡ ଭୋଗୁଛି ବୋଲି ଜେଲ ଅଧିକାରୀ ସୂଚିତ କରିଦେଲେ । ଏମିତି ଅନେକ କୋଠରୀରେ କଏଦୀମାନେ ଶଯ୍ୟାଶାୟୀ କାଳ୍ପନିକ ମୂର୍ତ୍ତିପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ । କେତେଜଣ ଜେଲ୍ ଜୀବନ କଟାଇ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ପାଳଟି ଯାଉଛନ୍ତି ବୋଲି ଅନୁଭବ ହେଉଥିଲା । ସେମାନଙ୍କ ଶରୀରରୁ ମଶାମାନେ ନିର୍ଭୟରେ ରକ୍ତ ଶୋଷି ଯାଉଥିଲେ । 


ଅନେକାଂଶରେ କଏଦୀମାନେ ବିମୋହିତ କରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଜଣେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଯୁବକର ଚିତ୍ର ନୂତନତା ଆଣୁଥିଲା ଯାହାକୁ ନ ଦେଖାଇବା ପାଇଁ ଜେଲ୍ କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷ ଷଡଯନ୍ତ୍ର ରଚିଥିଲେ ବୋଧେ । ମିଷ୍ଟର ରାଜେଶ ସେ ଯୁବକ ପାଖକୁ ଯିବା ପାଇଁ ଇଛା କଲେ । ହଠାତ୍ ରାସ୍ତା ପରିବର୍ତ୍ତନ କରି ତା ପାଖକୁ ଚାଲିଗଲେ । ଯୁବକ ଜଣକ ନିରୀହ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖୁଥିଲା । ଆଖି ଯୁଗଳ ଲୁହର ବନ୍ୟାରେ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହେବା ପରେ ବି ବଞ୍ଚିବାର ଆଶା ନେଇ ପ୍ରକୋଷ୍ଠ ମଧ୍ୟରେ କାଳ କାଟୁଥିଲା । ତା ଶରୀରରେ ଥିଲା କ୍ଷତବିକ୍ଷତ ଚିହ୍ନ ! 


ତୁମେ କିଏ ? ଜାଲି କବାଟ ବାହାରୁ ମି. ରାଜେଶ ପଚାରିଲେ।

"ତା ନାମ ଥୋମାସ୍ କ୍ରିସ ସାର୍ ।" ଜେଲ କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷ ହଠାତ୍ କହିଦେଲେ ।  

ଚୁପ କରିବାର ନଜରରେ ମି. ରାଜେଶ ଜେଲ କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷ ଆଡକୁ ଅନାଇଲେ । କାହାକୁ ଆଉ କିଛି କହିବାକୁ ପଡିଲା ନାହିଁ ସମସ୍ତେ ଚୁପ୍ ହୋଇଗଲେ । 


ତୁମେ କିଏ... ? 

"ଥୋମାସ୍ କ୍ରିସ ।"

"ମହାନଦୀ କୂଳରେ ମୋର ଘର ସାର ।" ଶଙ୍କିଶଙ୍କି କହିଲା କ୍ରିସ ।  


ଜେଲ୍ କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷ କହିଲେ, "ଇଏ ଜଣେ ନରହନ୍ତା ସାର୍, ତିନିଦିନ ହେଲା ଏମିତି ଜେଲ୍ ସଜା କାଟୁଛି ।" ।


କ୍ରିସ ଅପଳକ ନୟନରେ ଅନାଇଲା ଜେଲ କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷଙ୍କ ଆଡକୁ ପୁଣି ଥୁକ ଢୁକି କହିଲା, "ମୁଁ ଦୋଷୀ ସାର କିନ୍ତୁ.... ମୋ ପ୍ରକୃତ ଘଟଣା ଏଠି କେହି ବୁଝୁବା ଲୋକ ନାହାନ୍ତି । ପ୍ରେମ ପାଇଁ ମୁଁ ପ୍ରେମୀ କଏଦୀଟିଏ । ପ୍ରେମ କରିବା କ'ଣ ଭୁଲଥିଲା ସାର୍ ? 

କ୍ରିସ ହାତକଡି଼ ବନ୍ଧା ଯୋଡା ହସ୍ତରେ ହାତ ଯୋଡ଼ି କାନ୍ଥର ଗୋଟିଏ କୋଣରେ ଆଣ୍ଠେଇଗଲା ଆଉ କିଛି କହି ପାରିଲା ନାହିଁ ଖାଲି ଲୁହ ଗଡେଇଲା । 


ମି. ରାକେଶ କ୍ରିସର ପ୍ରକୃତ ଘଟଣା ବିଷୟରେ ଟିକିନିଖି ଜାଣିବା ପାଇଁ ନିକଟସ୍ଥ ଜେଲକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ କରି ନେଇଗଲେ । ନିଷ୍କପଟ ଉଦାସ ହୃଦୟର ମଣିଷଟିଏ କ୍ରିସ ଗାଡ଼ିର ପଛ ସିଟରେ ଚୁପଚାପ ବସିଗଲା । ପୋଲିସ୍ ଅଧିକାରୀମାନଙ୍କର ହୃଦୟରେ ବି ଏତେ କୋମଳତା ଥାଏ ବୋଲି କ୍ରିସକୁ ପ୍ରଥମଥର ପାଇଁ ଅନୁଭବ ହେଉଥିଲା ବୋଧେ । 


କ୍ରିସର ଶରୀର ସୁସ୍ଥ ହେବା ଖବର ପାଇଲେ । ଛୁଟିଦିନଟିରେ ସାକ୍ଷାତ ପାଇଁ ହାବିଲଦାରଙ୍କ ସହ ପହଞ୍ଚିଗଲେ କ୍ରିସର ରହିଥିବା ଜେଲକୁ । ଶୂନ୍ୟ କୋଠରୀର ଟେବୁଲ ଦୁଇପଟେ ଦୁହେଁ ବସିଲେ ଓ ହାବିଲଦାର କବାଟ ବନ୍ଦ କରି ବାହାରେ ଜଗିରହିଲେ । ଟିକିନିଖି କରି ଜୀବନର ଇତିହାସ କ୍ରିସ ବଖାଣିଲା...


"ମୁଁ ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ ପରିବାରର ବଂଶଜ ନୁହେଁ ସାର । ଅତି ସାଧାରଣ ନିରୀହ ସମାଜଚ୍ୟୁତ ପରିବାରରେ ମୋର ଜନ୍ମ । ମାଆ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଓ ପିତା ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମର । ଦୁହିଁଙ୍କର ଅଲଗା ଅଲଗା ଧର୍ମ ଥିବାରୁ ମୋର ନାମ ଥୋମାସ୍ କ୍ରିସ ରଖାଗଲା । ମୁଁ ଧିରେ ଧିରେ ବଡ଼ ହେବାରେ ଲାଗିଲି । ବାପା ମାଆ ଚାଲିଗଲେ । କଲେଜ ପଢିଲା ସମୟରେ ଜାଫିରା ସହ ଛୋଟ ଦୁର୍ଘଟଣାରେ ଭେଟ ହୋଇଥିଲା, ତାପରେ ବନ୍ଧୁତା । ଆମ ଦୁହିଁଙ୍କର ଭଲ ସଂପର୍କ ହେତୁ ପ୍ରେମ ହୋଇଗଲା । ଜାଫିରା ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ ମୁସଲମାନ ସଂପ୍ରଦାୟର ଝିଅ । ସେ ମୋ ବିଷୟରେ ସବୁ ଜାଣିଲା ପରେ ବି...।"


ମି. ରାଜେଶ ବେଳେବେଳେ ଅନ୍ୟମନସ୍କ ହୋଇ ପଡୁଥିଲେ । ହୃଦୟରୁ ଅସମ୍ଭବ ଚିତ୍କାର ଶୁଣିବାକୁ ପାଉଥିଲେ । କିଏ.. ? କିଏ..? ହୃଦୟ ଭିତରେ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟଭରା ମୁହଁଟିଏ କାନ୍ଦୁଛି କାହିଁକି ? ମନେ ମନେ ଚିତ୍କାର କରୁଥିଲେ । ସେ କେହି ନୁହେଁ ମି. ରାଜେଶର ପ୍ରେମିକା ରାଗିଣୀ । ଯାହାକୁ ମନେ ପକାଇବାକୁ ପ୍ରଚୁର୍ଯ୍ୟ ଶକ୍ତିର ଆବଶ୍ୟକତା ପଡୁଥିଲା । ସମ୍ଭବତଃ ମନେ ପଡି ଯାଉଥିଲା ହତଭାଗିନୀ ରାଗିଣୀର ଚିରାଚରିତ୍ର ଚିତ୍ରପଟ୍ଟ ସବୁ । ମି. ରାଜେଶ ବେଶ୍ୟା ଗୃହକୁ ନିତି ଯୋଜନାବଦ୍ଧ ଭାବରେ ଲୁଚି ଲୁଚି ଆସୁଥିଲେ । ରାଗିଣୀ ସହ ପ୍ରତିଦିନ ଭେଟ ହେଉଥିଲା ସେଇ ବଦନାମ ଗଳିର କୌଣସି ଏକ ଅନ୍ଧକାର କୋଠରୀ ଭିତରେ । ଏକାନ୍ତରେ ଦୁହିଁଙ୍କ ମିଳନ ବେଶ ଉପଭୋଗ୍ୟ ହୋଇ ପ୍ରେମ କାହାଣୀର ରୂପ ଦେଇ ସାରିଥିଲା । ରାଗିଣୀକୁ ଅନ୍ଧରୀ କୋଠାରୁ ଆଜାଦ୍ କରି ଆଲୁଅରେ ନୂଆ ଜୀବନ ବଞ୍ଚିବାର କୌଶଳ ଶିଖାଇ ଦେଇଥିଲେ ରାଜେଶ । 


କ୍ରିସ ବାରମ୍ବାର ଆଖିରୁ ଲୁହ ପୋଛି କହିଚାଲିଲା।

"ଯିଏ ଏକତରଫା ଜୋର ଜବରଦସ୍ତି ପ୍ରେମ କରି ଜାଫିରାକୁ ହାସଳ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲା ତାକୁ ମାରି ଦେଇଛି ଆଜ୍ଞା ! ଯେବେ ସେ ମତେ ଜାଫିରାର ପ୍ରେମିକ ବୋଲି ଜାଣିଗଲା । ସେ ଦିନ ଠାରୁ ଆକ୍ରମଣର ଯୋଜନା କରିଥିଲା । ଦିନେ ଜୀବନରୁ ମାରିଦେବାକୁ ଆସିଥିଲା । ଅନେକ ବୁଝାଇଲି ତଥାପି ମତେ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲା ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଆତ୍ମରକ୍ଷା ପାଇଁ ପାଲଟା ଆକ୍ରମଣ କଲି ମୋ କହୁଣୀ ତା ମୁଣ୍ଡରେ ବାଜିଲା ପରେ ହଠାତ ତଳେ ପଡ଼ିଗଲା । ଦେଖିଲି ସେ ମରି ଯାଇଛି। ଥାନାକୁ ଯାଇ ସବୁକଥା କହିଲି । ରିପୋର୍ଟସ ଲେଖିଲା ସମୟରେ ବାପା ମାଆଙ୍କର ନାମ ଅଲଗା ଅଲଗା ଧର୍ମର ଥିବା ଜାଣି କାରଣ ପଚାରିଲେ । ସବୁ ଶୁଣିଲା ପରେ ସମସ୍ତେ ଚରିତ୍ରହୀନ ବାପାମାଆର ସନ୍ତାନ ଚରିତ୍ରହୀନ ବୋଲି ଉପହାସ କଲେ । ମୋ କଥା ଆଉ ଶୁଣିଲେ ନାହିଁ । ଜେଲ ହାଜତକୁ ପଠାଇ ଦେଲେ । ଏଭଳି କୂଳରେ ଜନ୍ମ ହେବାରେ ମୋର ଭୁଲ କେଉଁଠି ହେଲା ମୁଁ ଜାଣେ ନା ସାର ?" 


ଗେଣ୍ଡୁ ଫୁଲରୁ ଗୋଲାପ ସାଜିଥିବା ରାଗିଣୀ ମଧ୍ୟ ଚରିତ୍ରହୀନ ଥିଲା । ସେ ଭଲ ରାସ୍ତାରେ ପାଦ ଦେଇଥିବାରୁ ରାଜେଶ ଧର୍ମ ପତ୍ନୀ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ମଧ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ । ହେଲେ ତା ରହସ୍ୟମୟ ମୃତ୍ୟୁ ଅନ୍ଧାରରେ ଲମ୍ବିଥିବା ବିପଥଗାମୀ ରାସ୍ତା ପରି ସଂକୀର୍ଣ୍ଣରୁ ସଂକୀର୍ଣ୍ଣତା ଆଡକୁ ଲମ୍ବି ଯାଉଥିଲା । ରାଗିଣୀ ନର୍କ ଜୀବନରୁ ମୁକ୍ତି ତ ପାଇ ଯାଇଥିଲା ହେଲେ ଲୋକଙ୍କ ଆଖିରେ ସବୁଦିନ ପାଇଁ ଚରିତ୍ରହୀନ ହୋଇ ରହିଗଲା । ସେ ମୃତ୍ୟୁର ଗୋଟିଏ ବି କାରଣ ଛାଡ଼ିଲା ନାହିଁ, ଯାହା ଦ୍ଵାରା ଅନ୍ୟମାନେ ଅସୁବିଧାରେ ପଡିବେ ବୋଲି । ରାଗିଣୀର ଶେଷ ଚିଠିରେ ଲେଖାଥିଲା "ରାଜେଶ ମୁଁ ତୁମକୁ ଚରିତ୍ରହୀନ କରି ପାରିବି ନାହିଁ ।"


ଏବେ ଯାଏଁ ରାଗିଣୀର ସ୍ମୃତିରେ ଅବିବାହିତ ଜୀବନ କାଟୁଛନ୍ତି ମି. ରାଜେଶ । ତାଙ୍କ ନଜରରେ ଆସୁଥିବା ଏଭଲି ନିର୍ଦୋଷମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେଉଛନ୍ତି ।


Rate this content
Log in

More oriya story from Tankadhar Majhi

Similar oriya story from Tragedy