ଯମରାଜାଙ୍କୁ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ସ୍ତୁତି

ଆଜି ମୋ ସାବିତ୍ରୀ 

    କରେ ଯାହା ଯମଙ୍କଠାରେ ସ୍ତୁତି 

ଏଠାରେ କରୁଛି 

    ବର୍ଣ୍ଣନା ମୁଁ ଯେ ଛାର ମୁଢମତି। 

ଓଷା ଦିନ ସକାଳୁ  

     ମନ କରି ଯେ ଅତି ନିର୍ମଳ  

ବୁଦ୍ଧିମତୀ ପତ୍ନୀ 

    ମୋର ହୁଅଇ ତ ଚଳଚଞ୍ଚଳ। 

ଉପବାସ ରହି

  ନିଜେ କରେ ସେ ପୂଜା ଆରାଧନା 

ପତିଦେବ ପାଇଁ 

   ମାଗେ ଆୟୁଷ କରି ଯେ ପ୍ରାର୍ଥନା।

ମନେ ଭଜି ଭଜି 

   କରେ ସ୍ତୁତି ଶୁଣ ହେ ଯମରାଜ 

ପତିଦେବ ମୋର 

    ରହିବେ ସଦା ସରଳ ସହଜ।

ଘରେ ବସି ଶୋଇ 

    ଜୀବନକୁ କରୁଥିବି ମଉଜ 

ପରିବାରେ କେହି 

   କହିଲେ କିଛି ହେବେ ସେ ଫଉଜ।

ଟି. ଭି. ପାଶେ ବସି 

   ଦେଖୁଥିବି ସିରିଏଲ୍ ଯେ ନିତି 

ପୁଣି ବେଳେ ବେଳେ

  ଫୋନରେ ଗପିବାରେ ଯିବି ମାତି।

ଫେସବୁକ୍ ଖୋଲି 

   କରୁଥିବି ସାଙ୍ଗ ସଙ୍ଗେ ଚାଟିଙ୍ଗ୍ 

ଶାଶୁ ମୋର ରାନ୍ଧି 

  ଡାକିଲେ କରିବି ମୁହିଁ ଇଟିଙ୍ଗ୍। 

ହୁକୁମ ଯା' ଦେବି 

  ପାଳିବେ ସେ ହୋଇ ଯେ ଆଜ୍ଞାବହ 

ମାଗିବି ମୁଁ ଯାହା 

  ଦେଉଥିବେ ଆଣି ତା' ଅହରହ।

କଥା ପଦେ କେବେ 

   କହିବେ ନାହିଁ କରି ମୋତେ ଟାଣ  

ନହେଲେ ଦେଖିବେ 

   ମୋ ଚଣ୍ଡି ରୂପ ହେବେ ହଇରାଣ।

କଥା ମୋର ହେବ 

   ତାଙ୍କ ପରିବାରେ ବେଦର ଗାର  

ଯେତେ ଯାହା ହେଉ 

   ମାନିବିନି ମୁଁ କାହାଠାରେ ହାର। 

ସେନେହ ଶରଧା 

   ଏଠି ପାଇବେ ମୋ ଭାଇଭଉଣୀ 

ନଣନ୍ଦ ଦିଅର 

  ମୋ ଆଗରେ କରିବେନି ଫୁଟାଣୀ।

ଶାଶୁ କି ଶଶୁର 

   ଯା' କଲେ ରହିଥିବେ ଚୁପ୍ ଚାପ୍ 

ଭୁଲ୍ ଯାହା ହେବ 

   ସବୁବେଳେ କରୁଥିବେ ଯେ ମାଫ୍।

ବାପାମାଆ ମୋର 

  ଦେବେ ମୋତେ ଯାହା ବି କୂଟ ବୁଦ୍ଧି 

ଲାଗି ପଡି ନିଶ୍ଚେ 

  କରୁଥିବି ସବୁବେଳେ ତା' ସିଦ୍ଧି।

ଏତିକି ମାତର 

   ବରଦାନ ଦିଅ ହେ ଯମରାଜ 

ସାବିତ୍ରୀ ବ୍ରତରେ 

  ପୂଜା କରି ମାଗୁଛି ମୁଁ ଯେ ଆଜ।