ସତ ଗୁରୁଦେବ

ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଆସି ଥାନ୍ତି

ତ ଗୁରୁଦେବ ହୋଇରେ ।

ଶିଷ୍ୟ ମାନେ ପୂଜୁଥାନ୍ତି

ସଚ୍ଚିଦାନନ୍ଦ ପାଇଁରେ ।

ଏହି ସେ ଯେ ସୀତାପତି

ଅହଲ୍ୟା ହେଲା ମୁକତି

ବିରହୀଣୀ ଗୋପୀ ଯାକୁ

ପଥ ଥାନ୍ତି ଚାହିଁରେ ।

ଗୋପ କୃଷ୍ଣ ଆସିଥାନ୍ତି

ଗୁରୁ ଦେବ ହୋଇରେ ।

ନବ ବୃନ୍ଦାବନ

ବଂଶୀ ବାଜେ ଘନ ଘନ ।

ଉଛୁଳେ ଯମୁନା ଫୁଟେ

କଦମ୍ବ କାନନ ।

ଜପ ତପ ଯାଗ ଯଜ୍ଞ

ଶିକ୍ଷା ଦିଏ ସେହିରେ ।

ନିରାକର ଆସିଥାନ୍ତି

ସାକାର ହୋଇରେ ।

ଧରାର ଗଗନ ଚାନ୍ଦ

ଆମ ଅନୂକୁଳ ଚନ୍ଦ୍ର ।

ନାଚନ୍ତି ଭକତ ପ୍ରେମେ

ବାହୁ ତୋଳି ତାର ।

ଅଦୈତ ଦୈତ ସାକାର ନିରାକାର

ଗୁରୁଦେବ ପାଶେ ଇଏ ସବୁ ।

ଏକା କାର

ଜୟ ଘୋଷ ମହୀରେ ।