ସଙ୍କେତକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ ରଖ

ମନୁଷ୍ୟ ଜୀବନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲ୍ଲଭ

ସହଜେ ନହୁଏ ପ୍ରାପ୍ତ

ପ୍ରଭୁ କୃପା ବଳେ ଲଭିବ ନିଶ୍ଚୟେ

ସମର୍ପିତ ଯଦି ଚିତ୍ତ ।

ମରଣ ଫାଶକୁ ଯମଦୂତ ଧରି

ଅନୁସରଣରେ ଥାଏ

ସାବଧାନତାରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହୋଇଲେ

ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ତୋଳି ନିଏ ।

ପଥ ଘାଟ ଦେଖି ଅତିକ୍ରମ କର

ପ୍ରାଣ ହେବ ସୁରକ୍ଷିତ

ସରଗ ପରୀଞତ ଉଦ୍ଧାରିବ ନାହିଁ

ସହଯୋଗେ ଆସି ଧ୍ରୁତ ।

ଅଜ୍ଞାନତା କାଳେ ଚଞ୍ଚଳ ସକଳେ

ଧ୍ୟାନ ଦେବା ପ୍ରୟୋଜନ

କେବେ ଚଉରାହା ସମ୍ମୁଖେ ଆସିବ

ହଜି ଯିବ ବୁଦ୍ଧି ଜ୍ଞାନ ।

ଯାନ ବାହାନର ଚକ୍ରବ୍ୟୁହ ଖେଳେ

ନିରୀହ ପ୍ରାଣଟି ଯାଏ

ପ୍ରତି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସଚେତନ ଥିଲେ

ଅମୂଲ୍ୟ ଜୀବନ ରୁହେ ।