ରୋଗ ଚିହ୍ନେ ବଇଦ

ପିଚାକୁ କୁଣ୍ଡେଇ ଦେହଟାକୁ ରାମ୍ପି

ହେଉଥିଲା ନାତି ଭୂଆଁ

ପଚାରିଲେ ଜେଜେ କଥାଟା କଅଣ

ବାଗରେ ହେଉନୁ ଠିଆ ।

ନାଚୁଛୁ କାହିଁକି ରାମ୍ପି ଝାମ୍ପି ହୋଇ 

ଲାଗିଛି କିବା କାଳିସୀ

ଆସିଲୁ ପାଖକୁ ଦେଖେଇଲୁ ପିଠି

ଦେବି ଆ ଧିରେ ଆଉଁଷି ।

ରାଗ ଫଣ ଫଣ ଭୂଆଁ ତ ପଞ୍ଚମ

ମାରିଲା ଗାଲୁ ଭୁରୁଡି

ବସେଇବ ମାଡ ପିଠିରେ ମୋହର

ବୋକା ମୁଁ ନୁହେଁ ଅନାଡି ।

ଦେଖୁନା ମୋ ଦେହ ହେଉଛି କୁଣ୍ଡେଇ 

ଫଳି ପଡିଯାଏ ଲାଲ

ତୁମ କଥାଗୁଡା ତୁମକୁ ସୁନ୍ଦର 

ଲାଗୁଛି ମତେ ଜହର ।

ବୁଝିଗଲେ ଜେଜେ ଠକୁନାହିଁ ଭୂଆଁ

ଅଛି ତାର କୃମି ଦୋଷ

କହିଲେ ହକାରି ଯାଉନୁ ଗିଳିବୁ

ରସଗୋଲା ବଦମାସ ।

ଗେହ୍ଲାପୁଅ ପାଇଁ ଜାତି ଜାତି ମିଠା

ମାଆ ଆଣିଦେବ କିଣି

ଗେଫିବାକୁ ଅଛି ଘରେ ବୀରବର

 ତାଙ୍କ ଭୂଆଁ ପୁତ୍ରମଣି ।

ନଧୋଇ ହାତକୁ ଗିଳିବାକୁ ମିଠା

ଏକୁଟିଆ ଲାଗେ ମଜା 

କହନ୍ତୁ ଓସ୍ତାଦ ଭୂଆଁ ମହାଶୟ

ଭୋଗୁଅଛି କିଏ ସଜା ।

ଲାଜରେ ଝାଉଁଳି ହେଲା ସଟାବଟା

ଜେଜେଙ୍କୁ ନେହୁରା ଭୂଆଁ

କହିଲା ଏଣିକି ଅଧିକ ସେ ମିଠା

ଖାଇବନି ଏକୁଟିଆ ।

ଖାଇବ ମିଶିକି ଜେଜେଙ୍କ ସହିତ

ସାଥିହୋଇ ହାତଧୋଇ 

ଭୂଆଁ କଥା ଶୁଣି ଗଦଗଦ ଜେଜେ

ଗୋଡ ତଳେ ନଲାଗଇ ।

ଜେଜେ ବତାଇଲେ ଭୂଆଁକୁ ଔଷଧ 

ଖୋଜୁଥିଲା ଯାହା ମଳୁ

ଭୂଆଁ ଦକ୍ଷିିଣାରେ ବୁଢା ବଇଦର

ହେବ ନିଶ୍ଚେ ଚଣ୍ଡ ଚଳୁ ।