ରବିବାର ଛାଡଖାଇ

ନିରାମିଷାଶୀ ଯେତେ, ଆଜିର ଦିନରେ,

ଚାହିଁଛନ୍ତି ବଲବଲ,

ଆଇଁଷିଆଙ୍କର ପକେଟ ଟା ଯାହା,

ହୁଏ ଖାଲି ଖଲଖଲ ।

ମାଛ ଓ ମାଉଁସ ଆଣିଛନ୍ତି ସିଏ,

ଘରଣୀ ବରାଦ କଲେ,

କି ଭୋଳା ଲୋକଟା କହିଥିଲି ପରା,

ଚିଙ୍ଗୁଡି ଆଣିବ କିଲେ !

ମାଛ କି ମାଉଁସ ଖାଇବେନି ଭାଇ,

ବାଗ୍ ଦା ରେ ତାଙ୍କ ପ୍ରୀତି,

ସରିଯିବ ଯାଆ ଆଣିବ ବଜାରୁ,

କରିଣ ଝଅଟ ଗତି।

ପତ୍ନୀ ଆଦେଶ କୁ ଅମାନ୍ୟ ନ କରି,

ଧାଇଁଲେ ନିଲଠା ପତି,

ଆଇଁଷ ବ୍ୟାଗ, ବାଇକେ ଗୁଡ଼ାଇ,

ଚିଙ୍ଗୁଡି ରେ ରଖି ମତ୍ତି।

କି' ଅଘଟଣ ଘଟିଗଲା ସତେ,

ହଜାରରେ ଥିଲା କିଲେ,

ଡିମାଣ୍ଡ କୁ ଦେଖି ବାର ଶ' ଡାକୁଛି,

ମାଡ଼ି ବସିଛନ୍ତି ପଲେ।

ଆଗ ଓ ପଛକୁ ବିଚାର ନ କରି

କେଜି ଏ ଧଇଲେ ବାବୁ,

ତର ତର ହୋଇ ଧାଇଁଲେ ଘରକୁ,

ଶଳା ଟା କିଛି ନ ଭାବୁ ।

ପାଣିରେ ଭାଜିବି, ମାଛ କୁ କି କହ,

ତେଲ ଆଣିବାକୁ ଯାଅ,

ଡେରି ତ ହେଲାଣି, ସଅଳ ଆସିବ

ଦୁଆରୁ ବ୍ୟାଗ ଦିଅ।

ଧନ୍ୟ ରେ ମଣିଷ, ଆଇଁଷ ପାଇଁକି,

କରଇ କିପରି ନାଟ,

କାର୍ତ୍ତିକ ମାସ ଟା, ନ ଥାଆନ୍ତା ଯଦି,

କାହୁଁ ଛାଡଖାଇ ଭେଟ।

ରବିବାରେ ଛାଡଖାଇ ପର୍ବ ପାଇଁ,

ବଜାରେ ପଡୁଛି ହୁରି,

କୁକୁଡ଼ା ଛାଗଳ ମୀନ ମାନେ ବସି,

ଆଖିରୁ ଢ଼ାଳନ୍ତି ବାରି।