ରାସ୍ତା

ଏଠି ଚାରିଆଡ଼େ ଲମ୍ବିଛି ଯେତେ ରାସ୍ତା

କ୍ୱଚିତ ସରଳ ସମତଳ ଆଗକୁ ସିଧା ସିଧା

ଅର୍ଦ୍ଧାଧିକରୁ ବେଶି ଅଙ୍କାବଙ୍କା ଟଙ୍କା

ଲାଗେ ଜଟିଳ ଶଂଙ୍କୁଳ ଚାଲିବାକୁ ଏକା 

ଜୀବନ ଯାତ୍ରା ହୁଏନା ସୁଗମ ଆସେ ବାଧା

ସବୁ ସ୍ୱାର୍ଥର ଗଣ୍ଠିରେ ଛନ୍ଦାଛନ୍ଦି

ଚାଲିବାକୁ ସେ ରାସ୍ତାରେ ସାଥୀ ହୋଇ

ତୁମ ସାଥେ ଗଢି଼ବାକୁ ହୁଏ ମିଛ ସମ୍ପର୍କ

ବୁଝାମଣାର ସହିତ କରି ମଧୁର ସନ୍ଧି

ଜୀବନର କିଛି ଅଦମିତ କାମନାକୁ ଇପ୍ସି

ତୁମର ମୋର ହୁଏ ଯେବେ ଯୁଗଳବନ୍ଦୀ

ମୋ ସ୍ୱାର୍ଥ କିଛି ତୁମର ମଧ୍ୟ କିଛି କିଛି

ମେଳ କରିଥାଉ ନେଇ ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ପତ୍ତି

ମୁଁ କଲେ କିଛି ତ୍ୟାଗ ତୁମେ ବି କର

ସବୁ ତ ଚାଲେ ବିନିମୟରେ ପରସ୍ପରର

ଏଇ ତ ପ୍ରେମ ଭଲ ପାଇବାର ଦୁନିଆଁ ନୀତି

ତଥାପି ଆମ ମଧ୍ୟେ ଊଣା ହେଲେ କିଞ୍ଚିତ

ବିରକ୍ତିରେ ଆସେ ଅଭିଯୋଗ ଆପତ୍ତି

ଉଠେ ପାଚେରୀ ବନ୍ଦ ହୁଏ ଫାଟକ

ଚାଲୁଥିବାର ଖୋଲା ରାସ୍ତା ହୋଇଯାଏ ବନ୍ଦ

ଅତୀତ ନିଏ ସମାଧି ଭବିଷ୍ୟତ ହୁଏ ବନ୍ଦୀ

ଭୁଲ୍ ଠିକର ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ମଧ୍ୟରେ ହୁଏନା ବାଛି

ଶତ୍ରୁତା ଭୁଲି ପୁନଶ୍ଚ ବନ୍ଧୁତା ପାରୁନା ସ୍ଥାପି

ଏମିତି ଏକ ପ୍ରବାହିତ ସମୟ ସ୍ରୋତରେ

ମୁଁ ତୁମେ ଦୁହେଁ ସେ ସୁଅରେ ଏକ ଏକ

ଅସ୍ତିତ୍ଵ ନଥିବା ଶୁଖିଲା ପତ୍ର ସମ ଭାସମାନ

ସ୍ଵାର୍ଥର ଭଉଁରୀ କେଉଁଠି ବୁଡାଏ

କେଉଁଠି ପୁଣି ଜୁଆରରେ ନେଇ ଦିଏ ଯୋଡ଼ି 

ଉଭୟେ ହୋଇ ପଡୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ହୀନ

କୂଳରେ ଲାଗୁ କି ନ ଲାଗୁ ଜୀବନ ଭେଳା

କେହି ତ ପାରୁନୁ ନିଜକୁ ନିଜେ ସଜାଡ଼ି

କେବଳ ଅନୁତାପ କରି ଚାଲୁ ମନ ଭିତରେ

ଅବଶୋଶ ରଖି ମୋହ ଆଉ କୋହରେ...।