ରାକ୍ଷୀ

      

    ପ୍ରତି ବର୍ଷ ଏଇ ରାକ୍ଷୀ ପୂହ୍ନେଇରେ

         ଭଉଣୀ ପଠାଏ ରାକ୍ଷୀ

   କାହିଁ କେତେ ଦୂରୁ ପଠାଇ ଥାଏ ସେ

        ସିନେହ ଶରଧା ମାଖି

   ଭଉଣୀର ସେହି ସ୍ନେହ ମମତାକୁ

           ଭାଷାରେ ହେବନି ଲେଖି

    ହାତରେ ବାନ୍ଧେ ମୁଁ ରେଶମୀ ଡୋରକୁ

          ଠାକୁରଙ୍କୁ ରଖି ସାକ୍ଷୀ

   ମା ର ମମତା  ଭଉଣୀର ସ୍ନେହ

           କିଏ ହେବ ତାର ତୁଲ

    ପତ୍ନୀର ପିରତି  ଝିଅର ଶରଧା

            ସିଏତ ଅମୂଲ ମୂଲ

   ଅବୁଝା ଲୋକତ ବୁଝନ୍ତିନି ଜମା

             ମମତାର ଏଇ ମୂଲ

 କଳିଟିଏକୁ ସେ   ଦଳି ଦିଅନ୍ତିତ

              ଫୁଟିବା ଆଗରୁ ଫୁଲ

 ଝିଅ ନୁହେଁ ଜମା ଅଲୋଡା ଅଖୋଜା

                ଝିଅଙ୍କୁ ଟେକନି ନାକ

      ସ୍ନେହ ଆଦରରେ ଝିଅଙ୍କୁ ଗଢିଲେ

                ରଖିବେ ଘରର ଟେକ