ପ୍ରିୟତମା ଓ ଫୁଲ

ଫୁଲଟିଏ କିଏ ଦେଲା ବୋଲି ତୁମେ

ଅଭିମାନ ଏତେ କଲ

କେମିତି ବୁଝିବ ଅଭିମାନ ତୁମ

କରେ କେତେ କଲବଲ

ମନୋଇ ପ୍ରିୟା ଗୋ ଭାରି ତ ସନ୍ଦେହୀ

 ଅବୁଝା ଗୋ ମାନମୟୀ

ଆଉ କା ସାଥିରେ ଥଟ୍ଟା ମଜା ଟିକେ

ପାର ନାହିଁ ତୁମେ ସହି

ମନ କଥା ଖୋଲି ନ କହି ମୋ ଆଗେ

ଲୁହରେ ଯା ଭିଜିଗଲ

କରି ମୋତେ କଲବଲ...

କେମିତି ବୁଝେଇ କହିବି ତୁମକୁ

ଖୋଜି ମୁଁ ପାଉନି ଭାଷା

ତୁମେ ଏକା ମୋର ସବୁଠୁ ନିଜର

ନୂଆ ଆଶା ନୂଆ ଦିଶା

ତୁମେ ଗଲେ ରୁଷି ଫୁଲ ହୁଏ ବାସି 

ମନ ମୋ ମାନେନି ବୋଲ

ହୁଏ ଖାଲି କଲବଲ....