ଫୁଲବିଛା ପନ୍ଥା

ନୀରବତା ଲାଗେ ମଧୁର ବାର୍ତ୍ତା

ବୁଝି ପାରିଲେ

ହେଜି ପାରିଲେ

ବଢେଇଥାଏ ନିବିଡ ଆତ୍ମୀୟତା |

ନୀରବ ଆଖିର ମୂକ ଶୂନ୍ୟତା

ପଢି ସାରିଲେ

ଗଢି ପାରିଲେ

ମୁକୁଳେଇଯାଏ ଅନନ୍ତ ବ୍ୟସ୍ତତା ।

ତାଳୁରୁ ତଳିପା ସମସ୍ୟାରେ ଖପା

ମାଡି ଚାଲିଲେ

ଚଢି ଦୈଡିଲେ

ଆଗାମୀ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସୁନେଲି ଲଫାପା ।

ନିରୋଳା ସମୟ ବୁଣେ ଖୁସି ବଳୟ

ସୁ-ଚିନ୍ତାରେ ବୁଡି

କରୁଣାରେ ପଡି

ସେବା ତ୍ୟାଗ ବଳିଦାନେ ନିଶ୍ଚେ ବିଜୟ ।

ଆକାଶଠୁଁ ବିଶାଳ ରବିଠୁଁ ଉଜ୍ଜଳ

ବାପାଙ୍କ କଥନ

ବିଭୁଙ୍କ କିର୍ତ୍ତନ

ଅଶାନ୍ତ ଝଡରେ ବି ଫୁଲବିଛା ପନ୍ଥା ।।