ମୋତେ ଯଦି ଦେଖିଅଛ କେବେ

ମୋତେ ଯଦି ଦେଖିଅଛ କେବେ

ନିଶ୍ଚୟ ତ ଦେଖିଥିବ

ମୋ ମନରେ, ମୋ ଅନ୍ତରେ

ବେଦନା ଓ ଅପ୍ରାପ୍ତିର 

ଅନ୍ଧକାର ଯେତେ 

ହୃଦୟେ ମୋ ମୃତ ସ୍ବପ୍ନ

ଅନିଶ୍ଚିତ ଭବିଷ୍ୟତ, ଶୁଷ୍କ ପ୍ରାଣ 

ମରଣର ଅନ୍ତିମ ଦୁଆରେ

କ୍ଷୋଭ ଆଉ ଗ୍ଲାନି ନେଇ 

କେମିତି ମୁଁ ବଂଚିଅଛି

ତୁମେ ରହୁଥିବା ଜନପଥଠାରୁ

କାହିଁ କେତେ ଦୂରେ 

ଯହିଁ ଆଶା ଆଉ ସ୍ବପ୍ନମାନେ

ନୀଳ ଜହ୍ନ !

ଏଇ ଅଛି ଏଇ ନାଇ

ନଈ ପାଣି ଛାଇ ପରି

ବହି ଚାଲେ ବହି ବହି ଚାଲେ ।