ମଗୁଶୀର ଶୀତ ବ୍ରତ

ତତେ କଣ ଶୀତ ଜଡ଼ାଇ ଧରିନି

ଜଡତାର ଜଉଘରେ ଚାରିମାସ

ଶିଶିର ଫୁଲ ଫୁଟାଇ ନରମ ଘାସରେ

ଦେଇନି ତୋ ଦେହ ମୁଁହରେ ଶୀତଳ ସ୍ପର୍ଶ

ଘାସକୁ ଛୋଟ ପାଳ ଦଉଡିଠୁ ମୋଟ

ତୋ ଭବନରେ ଲଷ୍ମୀଙ୍କୁ କଲୁ ବଶ

ତୋ ହାତ ଥରିଲାନି ଗୋବର ପାଣିରେ

ସୋଦୁଅ ବଟାରେ ପିଠଉ ଚିତାରେ

ଶୀତ ତତେ ଛୁଁ ଛୁଁ ତୋ ଭକ୍ତି ଅର୍ଘ୍ୟ

ମୁକୁଳେଇନେଲା ତୋ ସର୍ବନାଶରୁ

ତୁ ତୋ ନିଜକୁ ପରିବାରକୁ ଦେବାକୁ ଭାତ

ଛାଡ଼ିଦେଇ ଶୀତ ହସ୍ତ

ପାହାନ୍ତି ପହରୁ ବୋଲିଲୁ ଲଷ୍ମୀ ଗୀତ

ପୂଜିଲୁ ପାଦ ପଦ୍ମ ପାଇଲୁ ଶୀତୁଆ କୋଳାଗ୍ରତ

କେମିତି ତୋଷିଲୁ ଲେଖିଲୁ ଲଷ୍ମୀ ପାଦ ପଦ୍ମ ଚିତ୍ର

ମାଗିଲୁ ଗୋଗୋଷ୍ଠକୁ ଦେବ ମୋର ଆୟୁଷ ଅୟୁତ

ନଥିଲା ଶୀତ ବସ୍ତ୍ର ତଥାପି କୋଳେଇନେଲୁ ଶୀତ

ସତେ ଯେମିତି ତୁ ମାଆ ସେ ଝିଅ

ଶୋଇଛି ଯେବେ ଜଗତ

ତୁ ମାଗୁଥିଲୁ ଶୀତ ପଣତ

ଭିତରେ ଭକ୍ତି ସାରସ୍ୱତ

ଶୀତ ସକାଳ ଆସିବା ଆଗରୁ ପାହାନ୍ତି ପହରୁ

ତୋ ଗୋବର ହସ୍ତ ତତେ ଚାଣ୍ଡାଳୁଣୀରୁ ଭକ୍ତ

ଶୀତ ଯୋଗୁଁ ପାଇଲୁ ସିନା ନାମ ଯଶ ଏଯାବତ

ଶୀତ ଆସୁଛି ଗାଇ ସେଇ ଧାନ ମାଣିକା ଗୀତ

ତୁ ଶ୍ରୀୟା ତୋ ଅଣ୍ଟିରେ ବାନ୍ଧି ରଖି ଶୀତକୁ

ଭକ୍ତି ସସହିତ୍ୟକୁ କଲୁ ରୁଦ୍ଧିମନ୍ତ।