ମାଟି ଘର

ସେ ଗୋବର ଲିପାରୁ ଆସୁଥାଏ ଚନ୍ଦନ ର ବାସ୍ନା 

ସେ ଝୋଟି ଚିତା ରେ ସଦା ଥାଏ ତୃଷା 

ସ୍ନେହ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଭାଇଚାରା ମିଶା 

ମସିଣା ବା ସଉପ ପାରି ଶୋଇବାର ନିଶା 

ସବୁ ଋତୁ ଅନୁଯାୟୀ ସୁଖ ଭରା ବସା 

ପରସ୍ପର ସ୍ନେହ ଯହିଁ ଥାଏ ନିରନ୍ତର 

ଅମୃତ ସମାନ ଅଟେ ସେହି ଘର 

ଗାଁ କୁ ଆସିଲେ ଲାଗେ ମୋର ମୋର ତୃଷ୍ନା

ଗାଈଗୋଠ ହମାରଡି ପ୍ରଜାପତି କଙ୍କି ଧରା 

ସ୍ମୃତି ହୋଇ ହଜି ଯାଇ ପୁଣି ଖୋଜି ପାଇ 

ମାଟିଘର ବଖରାଏ ଆଲୋକର ଦିଶା