ମାଆ ପରି କିଏ ହେବ

ଜନନୀ ଗର୍ଭରୁ ଜନମିଲି ଯେବେ

କୁଆଁ କୁଆଁ ଡାକ ଦେଇ

ମାଆ କୋଳେ ପୁଣି ଅମୃତ ପିଇଲି

ମାଆ ପରା ତୁମେ ସେହି ...

ଆକାଶଠୁ ବଡ ହୃଦୟ ତୁମର

ଦାରିଆଠୁ ବଡ ମନ

ତୁମରି ପରଶେ ଗଢି ତୋଳି ଅଛ

ଦେବତା ସଙ୍ଗେ ତୁମେ ସମାନ ...

ମିଥ୍ୟାଏ ଜଗତ ଅଟେ ସବୁ ସ୍ନେହ

ମାଆର ସେନେହ ତଳେ

ସଭିଏଁ ଦିନେ ଭୁଲିଯିବେ ପଛେ

ମାଆ ନଭୁଲଇ ତିଳେ ...

ସୁଝି ପାରିବିନି ମାଆର ଋଣକୁ

ଅଭାବ ମୋ ପାଖେ ପାଣ୍ଠି

ଯେତେ ବଡ ହେବି ତୁମକୁ ଖୋଜିବି

ତୁମେ ମୋ ଜୀବନ ଗଣ୍ଠି ...

ନିଜେ ଦୁଃଖେ ରହି ସୁଖ ବାଣ୍ଟୁ ତୁହିଁ

ଅସହ୍ୟ ବେଦନା ପାଇ

ହାତଧରି ତୁହି ଚାଲିବା ଶିଖାଉ

ତତେ ନଭୁଲଇ କେହି ...

ତୁମରି ସେନେହ ଅଟେ ମୋର ହୀରା

ସାଇତିଵି ବୁକୁ ତଳେ

ମାଆର ମମତା ସରଗର ସୁଖ

ତାହାରି ପଣତ ତଳେ ...|