ଲାଇବ୍ରେରୀ
ପ୍ରୋଫାଇଲ୍
ଜୀବନ ଗୀତା-୨୬୯
ଜୀବନ ଗୀତା-୨୬୯
1 min
480
ଜୀବନ ଧାଉଁଛି ପ୍ରାଚୁର୍ଯ୍ୟ ପଛରେ
ପୁଣି ପ୍ରତିପତ୍ତି ପଛରେ
ଧାଇଁବା ପାଇବା ମଝିରେ ବଞ୍ଚୁଛି
ଜୀବନକୁ ଖାଲି ମିଛରେ ॥୦॥
ଡହଳ ବିକଳ ସାରାଟା ଜୀବନ
ପରାଭବର ନାହିଁ ଅନ୍ତ
ଅସହ୍ୟ ପୀଡନ ପାଏ ଅନୁକ୍ଷଣ
ତଥାପି ବୁଝେନା ତା ଚିତ୍ତ
କାଞ୍ଚନ କି ହୀରା ନୁହେଁ ତାର ମନ
ଗଢା ସେତ ସୁଦୁ କାଚରେ ॥୧॥
ଟିକିଏ ଆଘାତେ ଭାଂଗିଯାଏ ମନ
ଆଖିରୁ ଝରିଯାଏ ଲୁହ
ବୁଝିବି ଅବୁଝା ହେଉଥାଏ ଯାହା
କିଏବା ବୁଝାଇବ କୁହ
ତାଠାରୁ ମୁରୁଖ ନାହିଁ କେହି ଆଉ
ଓଲୁ କି ଫଳନ୍ତି ଗଛରେ ॥୨॥
