ଗରିବ

ଦାନା ନାହିଁ କନା ନାହିଁ ,

             ନାହିଁ ଘର ଦ୍ବାର ।।

ନାହିଁ ତା ମାନ ସମ୍ମାନ,

       ଭିକ ପାଇଁ ବୁଲେ ବାରଦ୍ବାର ।।

ଭିକ ମିଳିଲେ ମୁଠାଏ ଖାଏ,

             ନ ମିଳିଲେ ଉପାସ ।।

ସଂସାର ଚଳେଇବା ପାଇଁ,

             ଅଟେ ସେ ଅସମର୍ଥ ।।

କାହାଆଗେ କହିବ ତାର,

             ଦୁଖଭରା କାହାଣୀ  ।।

ଦୁନିଆଁଟା ସ୍ବାର୍ଥପର ତେଣୁ,

         ମନ ଖୋଲି କେବେ କହିନି ।। 

ଏକା ତା ସାହା ଭରଷା,

          ଜଗତର ନାଥ ଜଗନ୍ମାଥ ।।

ତାଙ୍କ ନାମ ଭଜନ କରି,

         ମାଗେ ଦ୍ବାରେ ଦ୍ବାରେ ଭିକ ।।