ଏବଂ ବିଚ୍ଛେଦ ର ଗୀତ

କୃଷ୍ଣ ବିଚ୍ଛେଦ ରେ ଅନେକ ଯାତନା ହୃଦୟ ବିଦିର୍ଣ୍ଣ ହୁଅଇ

ସର୍ବେ ବିହ୍ଵଳିତ ବଦନ ଆନତ ନେତ୍ରରୁ ଲୋତକ ଝରଇ

ଲୁହରେ ଉଛୁଳେ ସତେ କି ଯମୁନା ନଈ

ବେଦନା କାତର ସ୍ଥିର କି ଉପଳ ସମାନ ଗୋପେ ଗୋପ ଗୋଇ ।।

ଗୋପୀ ଗୋପାଳ ଙ୍କ ହୃଦୟ ଚନ୍ଦନ ସାଥି, ସହଚର, ବାନ୍ଧବ

ବୃନ୍ଦାବନ ଚନ୍ଦ୍ର ବ୍ରଜ ର ବସନ୍ତ ପ୍ରେମ ଉଦଧି ରାଧା ଧବ

ତା ବିହୁନେ କହ କେମିତି ବଞ୍ଚିବ ଜୀବ

ନାରଖାର ଦିଶେ କହ୍ନେଇ ବିଚ୍ଛେଦେ ହଜି ଯାଇଅଛି ବୈଭବ ।।

ଶୂନ୍ୟ କୁଞ୍ଜବନ କଦମ୍ବ କାନନ ପଶୁ ପକ୍ଷୀ ସର୍ବେ ନିଶ୍ଚଳ 

ମାଧବୀ ମାଳତୀ ମରୁଆ ସେବତୀ ଫୁଟୁ ନାହିଁ ଫୁଲ ବକୁଳ

ନିରାଶ ନିଥର ପ୍ରାଣ ହୁଅଇ ବିକଳ

ପରକରି ଦେଇ ଛାଡି ଚାଲିଗଲେ ବିଷର୍ଣ୍ଣେ ବାହୁନେ ଗୋକୁଳ ।।

କାଇଁଚ ମାଳିଆ ଶିଖୀ ଚୁଳିଆ ସେ ହାତରେ ମୋହନ ବାଂଶୋରୀ

ନୀଳକାନ୍ତ ମଣି କାନ୍ତି, ନୀଳମଣି ନନ୍ଦ ଯଶୋଦା ଗଳା ମାଳି

ଛାଡି ସେ ଚାଲିଗଲେ ବଧିର ଅନ୍ଧ କରି

ଚାଲିଯିବାଦିନୁ ତୁଟି ଯାଇଅଛି ଗୋପର ଗଉରବ ଶୀରି ।।