ଚନ୍ଦ୍ରମା ଲୁଚନା

ଚନ୍ଦ୍ରମା ଲୁଚନା ମେଘ ଉହାଡରେ

     ଢାଳିଦିଅ ତୁମ ସ୍ନିଗ୍ଧ ଜୋଛନା

ମନୋଇ ପ୍ରିୟା ମୋ' ଜୋଛନା ପରଶେ

     ପ୍ରିୟ ଠାରୁ ଦୂରେ ରହିପାରେନା ।

ଲାଜେଇ ରୂପସୀ କିଶୋର ବୟସୀ

     ମନତଳ କଥା କହିପାରେନା

ତୁମ ଆଗମନେ ଖିଆଲି ମନେ ତା'

     ଜାଗିଉଠେ ପ୍ରୀତି ମଧୁ ଭାବନା ।

ନୀଳାକାଶ ତଳେ ଗପି ଚାଲିଥାଏ

    ସାରା ରାତି ଆମ ଗପ ସରେନା

ଅଭିମାନେ ରୁଷି ପାଖେ ମୋର ବସି

       କହିଦିଏ ହୃଦ ତଳ ଯାତନା ।

ଶୁଭ୍ର ଆଲୋକରେ ମୁଖଟି ତାହାର

       ଝଲ୍ସୁଥାଏ ସତେ ରୁପା କି ସୁନା

ପ୍ରୀତି ଚୁମ୍ବନଟେ ଆଙ୍କିଦେଲେ ମୁହିଁ

       ଖେଳିଯାଏ ହୃଦେ ପ୍ରୀତିର ବନ୍ୟା ।

ତୁମେ ଲୁଚିଗଲେ ସିଏ ନୀରବରେ

       ଭିଜୁଥାଏ ନିତି ମୋହରି ବିନା

ସହିପାରେ ନାହିଁ ତା' କୋମଳ ମନ

       ପୀରତି ଦହନ ମଧୁର ତୃଷ୍ଣା ।