ଚିନ୍ତା କେତେ ହଜାର

ସକାଳ ମୋ ପ୍ରିୟା ଠାରେ ରଖି ଥିବୁ ନଜର

ପାରୁନି ମୁଁ ଦେଇ ତାକୁ ଆଜି ଟିକେ ଖବର    

ତା' ମନକୁ ଘାରୁଥିବ ଚିନ୍ତା କେତେ ହଜାର ...।

କଥା ଥିଲା ଦେଖା ହେବ ମଧୁଝରା ହାଟରେ

ନାଆ ମୋର ହଜିଗଲା ଅନାମିକା ଘାଟରେ

ଅଦିନିଆ ବରଷାରେ ବାଟ ମୋର ଭୁଲିଲି

ଦୂରେ ଦୂରେ ବହୁ ଦୂରେ ଭାସି ଭାସି ଆସିଲି

ଚାହୁଁ ଚାହୁଁ ଚଉଦିଗେ ଘୋଟିଗଲା ଅନ୍ଧାର ..।

ଶୁଅରେ ମୁଁ ଭାସୁଥିଲି ନାଆଥିଲା ଭରସା

ଖୋଜୁଥିଲି ପ୍ରାୟାକୁ ମୋ ବାଦ କଲା ବରଷା

ସୁରୁଯ ଆସିଲା ଉଇଁ ହଟିଗଲା ଉଆଁସ       

ନିରିଜନ ଦୀପରେ ମୋ ନାଆମାରେ ନିଶ୍ବାସ      

ଆଖି ପାଉନାହିଁ କାହିଁ ମୋ ପ୍ରିୟାର ସହର ..।।