ଚିନ୍ତ ଚିନ୍ତାମଣି କି

ମାନସ ଚକ୍ଷୁ ଦର୍ଶନେ ଚିନ୍ତ ଚିନ୍ତାମଣି କି l

ବଳରାମଭାଈ ସଙ୍ଗେ ସୁଭଦ୍ରା ଭଉଣୀକି ll

ତ୍ରିକୂଟ ମଧ୍ୟରେ ଧ୍ୟାୟି ଦେଖ ଜଗତର ସାଇଁ l

ନୀଳାଚଳ ମଧ୍ୟେ ବସି ପ୍ରସାରିଛି ପାଣିକି ll

ଷାଠିଏପଉଟି ଖାଇ ବସି ମାରୁଥାଏ ହାଇ l

ଭକ୍ତକୁ ସେ ବୋଲୁଅଛି,ଆଉ ଦିଅ ଆଣିକି ll

ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ର ମଉଳି ଭକ୍ତଭାବେ କୁତୁହଳି l

ଦାତା ପଣେ ଦାନ ଦିଏ ଭକ୍ତ ମନ ଜାଣିକି ll

କଳାକର କଳା ମୁଖ ଶୁଣନ୍ତି ସକଳ ଦୁଃଖ l

ଭାବଡୋରରେ ବାନ୍ଧିଛି ସର୍ବ ଭକ୍ତଶ୍ରେଣୀକି ll

ନୀଳଚକ୍ରପରେ ଅନା ସଗର୍ବେ ଉଡ଼ୁଛି ବାନା l

ପତିତ ତାରିବା ଅର୍ଥେ ଦୁଃଖୀ ଦୁଃଖ ଗଣିକି ll

ଆତଙ୍କନାଶନ ବାନା ଆରତ ନକଲେ ଘେନା l

ଜଣାଇବା ଯାଇ ଆମେ ସାଗର ଦୁଲଣୀକି ll

ପଦ୍ମାଳୟା ସିନ୍ଧୁଜେମା ଦୋଷଥିଲେ କରକ୍ଷମା l

ବୁଝାଇ କହିବ ଦୁଖୀ ଧନ ନୀଳ ମଣିକି ll

ଆରତରେ ଦୀନ ଭାଳେ ପଡ଼ି ଭଵସିନ୍ଧୁ ଜଳେ l

କରୁଣା ନାବେ ଉଦ୍ଧାରି କୁଳେ ଲଗା ଆଣିକି ll